Dag 2: Biergerbėsch en de Kop van Bivels

binnenkomst in Vianden

We hebben dit jaar een verrassend huis. Hoewel de inrichting het ergste deed vrezen, zijn de bedden gewoon prima. Bijna zonder uitzondering hebben we beter geslapen dan anders op zo’n eerste nacht van huis. Het kan natuurlijk ook aan de (geringe) hoogte liggen waarop het huis ligt. Nog een verrassing: er zijn waarschijnlijk meer dan tien asbakken in huis, maar een broodplank valt niet te ontdekken.

zicht op het kasteel en op de Our

Vandaag de eerste wandeldag. In een boekje hebben we een mooie rondwandeling ontdekt. Richting kasteel, daarna verder omhoog naar het ’bovenste’ stuwmeer. Vervolgens naar Bivels en daar een rondje langs het water van het ‘onderste’ meer, gedeeltelijk aan de Duitse kant. De route eindigt met een bezoek aan de Mariakapel halverwege de berg.
Karin gelooft het wel, dus gaan we gedrieėn op pad. De hellingen zijn niet extreem steil of lang, maar we merken al gauw dat het hier heel anders lopen is. Stijgen en dalen volgen elkaar in hoog tempo op. In Zwitserland houden we bij het plannen van een tocht altijd rekening met tegenstijgingen, hier heb je eigenlijk niet anders.

overdekt terras, Victor Hugo was here

Het weer is wolkerig. Wel lekker eigenlijk, want anders zou het wel eens een behoorlijke zweetpartij kunnen worden. Het gebied zal vast toeristisch zijn - waar zijn anders alle bankjes voor? - en toch is het rustig. Er zijn nauwelijks andere wandelaars op pad. We hebben de pauzeplekken dus voor het uitzoeken. Het schuilhutje op het hoogste punt, het speciale ‘Victor Hugo’ bankje: allemaal gereserveerd voor ons. De uitzichten zijn mooi, vooral op het kronkelende water in de diepte. Het mooiste stuk is misschien de ronde bij Bivels.

zicht op Bivels, alleen voor voetgangers, apart: roze bramenbloesem, een grote paraplu

Alhoewel, de Mariakapel heet niet zonder reden ‘Bildchen’. Een schatje en gewoon open. Dat is een kaarsje waard. Veel te snel zitten de kilometers voor vandaag (naar schatting 20) er al weer op. Thuisgekomen ontdekken we dat we rakelings langs de cachelocatie van A Visit to Vianden zijn gelopen. Ach ja, dan zullen we nog eens de berg op ‘moeten’.

is het geen beeldje?, muurvarens, de Our, aliens!

De pot schaft vandaag pasta met spek en paprika. Zeker twintig vazen in huis maar geen deksel voor de koekenpan. De bodem van de taartstolp biedt uitkomst. Morgen zullen we in de buurtsuper moeten inventariseren wat er op menugebied verder mogelijk is. Zit een blik perziken in het assortiment of is dat teveel gevraagd? Na het eten opnieuw een verkenningsrondje, nu in zuidelijke richting. Het ziet er aardig uit, dus die kant gaan we morgen op.

Gelopen op 6 juli 2008