Dag 1: Onderweg naar Graubünden, een lange zit

water en bergen na Zürich

Op vrijdagavond ‘Zwitsers vroeg’ naar bed maar heel wat later eruit. Pas om kwart over 3 gaat de wekker. Ontbijten, thee zetten, de laatste dingen bij elkaar rapen. Om 4 uur zwaait Paul (op verzoek eventjes wakker gemaakt) ons uit.

zonsopgang op de snelweg, wandelen bij Bruchsal

Al bij de grens begint het wat lichter te worden. Eenmaal in Duitsland zijn aan de oostelijke hemel mooi gekleurde wolken te zien. Een zonsopgang uit het boekje!
De eerste stop valt zoals gebruikelijk in Brohltal. Anders drentelen we hier in het pikkedonker wat heen en weer langs de geparkeerde vrachtwagens. Bij daglicht blijkt het ineens een stuk minder saai. Er is een personeelspoortje met daarachter een rustig landweggetje dat langs de akkers loopt. Ideaal om de benen goed te strekken.

Langzaamaan wordt het drukker op de weg. Bruchsal komt in zicht. We wandelen ons bekende ommetje rond het meertje. Hé, je kunt verder achter het restaurant langs! Alweer onontdekt gebied en dat geldt vast voor veel meer pauzewandelaars. Er is aanmerkelijk minder zwerfafval. Dat loopt een stuk gezelliger.

pauze bij Mumpf-Süd

Rond 12 uur komt Zwitserland in zicht. Basel, de Thomy-fabriek. Tanken hoeft eigenlijk nog niet. De Yaris is geen zuipschuit. In het zonnetje tuffen we richting Zürich. Komaan, laten we eens lunchen bij Mumpf-Süd. Plaats genoeg. Een picknickbank in de zon, of in de schaduw? Het achterland is hier niet bereikbaar. Ach, zittend eten is voor de verandering niet verkeerd. 7-granenbroodjes met vissalade, wat tomaatjes, een portie verse ananas. Zo kunnen we even voort.

Bij Zürich tanken we de auto weer vol. Meer dan 23 km per liter benzine, da’s keurig. Boven de meren waar we ná Zürich langs rijden, barst het van de roofvogels. Vooral de wouw doet het hier goed! Het uitzicht is super, Chur komt naderbij.
Dan stokt de machine. File ... na een half uurtje passeert een ambulance over de ‘Rettungsgasse’. Komt de kop in zicht? Nee, helaas. Onervaren Graubünden-rijders dat we zijn, weten we niet dat in drukke weekenden (zoals dit Pinksterweekend) de weg via de San Bernardinopas de sluiproute is voor de weg door de Gotthardtunnel. Het zou ons verbazen als het scheelt in reistijd, want ook rond Chur sta je (dus) anderhalf uur in de rij.
Voorbij Bonaduz begint het tempo er pas in te komen, en zien we eindelijk de afslag Thusis-Nord. We zijn er bijna ... en na een paar weggetjes over de Heinzenberg: helemaal!

Eerst Helga begroeten, daarna een heerlijke kop koffie. Het nieuwe huis van Bem en haar staat op een mooie plek boven het dorp. Je loopt zó het bos in (alleen vandaag niet meer). Na een rondleiding rijden we naar het huurappartement, waar we deze week zullen overnachten. Hier zal ook gekookt worden. Een beetje raar begin van een Zwitserse vakantie, geen ontdooide nasi met pindasaus. Maar groentenrisotto is ook erg lekker!
Morgenmiddag wordt onweer voorspeld. We duiken er vroeg in om morgen vroeg op pad te gaan.