Dag 2: Een (toch niet zo) simpel rondje

op visite bij de Frauenverein

Een gevleugelde uitspraak van een oud-collega was: Het optimum van het aantal agenda’s per persoon is één (n.a.v. een vroegere baas die er meerdere – niet gesynchroniseerde – agenda’s op na hield). Met twee onderkomens in Thusis kennen wij een soortgelijk probleem. Waar zouden we ook alweer ontbijten? Toch in het ‘huis’ dus waardoor Hans en Fanny net iets te laat aanschuiven. Och, 5 over half 8 is nog steeds mooi vroeg.

goodmorning Graubünden, langs de Nolla

Helga heeft het plan om via Übernolla langs de ruïne van Obertagstein te lopen. Eén van de vele (ruïnes van) kastelen in deze regio. Het is een beetje heiig maar verder ziet het er goed uit voor een wandeldag. Al vóór half 9 gaan we bepakt en bezakt op pad. De krekels sjirpen dan al volop, een geluid dat je hier bijna overal en de hele dag hoort.

Rechtstreeks vanaf huis kunnen we over landweggetjes naar de Nolla. We steken ’m over en komen in een bosgebied vol brede paden. Er zijn meer wandelaars op pad, het is immers Eerste Pinksterdag met lekker weer.

rond Crappasusta

We passeren de jachthut van Crappasusta, een populaire picknickplek met Grillstelle. Er ligt zowaar een geocache (gevonden). De ruïne is al bijna in zicht.
Hoe het precies is gebeurd zal nooit duidelijk worden, maar ineens loopt Fanny niet meer op het pad en ligt 10-15 meter lager tegen een boom. De bewusteloosheid duurt gelukkig maar even en de hulptroepen zijn dichtbij! De schade lijkt alles mee te vallen. Zeker als Hans zijn zoektalent inzet en de bril en één van de uitgevallen gehoorapparaatjes terugvindt. De rugzak vol proviand heeft prima als stootkussen gediend.

toch wel steil, ruïne Obertagstein, wat wit om de neus

Aan de picknicktafel bij de ruïne is moeilijk te zeggen wie er het witst om de neus ziet: de gevallene of de toeschouwers. We besluiten om het niet te ingewikkeld te maken. Te voet via het veiligste pad naar beneden en tja, voor de zekerheid toch even langs het ziekenhuis.

op weg naar Thusis, bijna bij de kerk

Dat lukt behoorlijk. Rond 2 uur kunnen we ons in Spital Thusis bij de EHBO melden en vanaf dan is de regie in bekwame Zwitserse handen. Helga maakt zich bijzonder nuttig door al het Schwyzer Dütsch te vertalen. Met alleen een lichte hersenschudding, scheur in de bovenlip en breuk in een middenhandsbeentje mag je inderdaad zeggen dat de schade meevalt! Voor het eerste wordt een nacht ziekenhuis voorgeschreven en het tweede wordt opgelost met een paar hechtingen. De breuk is een vervelende, hiervoor wordt een plaatje in de hand gezet. ‘Gewoon’, op Eerste Pinksterdag.

Intussen kunnen Helga en Hans eindelijk iets eten. Voor Fanny blijft het bij wat drinken, maar ook simpel kraanwater is een traktatie na alle gedoe van deze dag. We zien elkaar nog even tegen de avond en gaan allemaal (met wisselend succes) proberen om goed te slapen.

Route op 5 juni 2022