|
1 Onderweg 2 Chur en Thusis 3 Glaspass 4 Almens 5 Preda 6 Masein 7 Rapperswil en Zürich 8 Naar huis |
Dag 3: Sneeuw op de Glaspass
zicht op Piz Beverin
Een nacht goed slapen doet wonderen. Wauw, de zonsopgang
belooft veel goeds voor vandaag.
Na het ontbijt pakken we in voor een winterwandeling.
Eerst met de bus naar de Glaspass, daarna door de sneeuw over de
Heinzenberg. Het eindpunt laten we afhangen van de conditie, de sneeuw
en de wandelzin.
prachtige zonsopgang, wachten op de bus, in Obertschappina, eindpunt Glaspass
Vlakbij huis staat een halte waar de juiste bus langskomt. Plaats genoeg. Op de eerste helft van de route is weinig sneeuw te zien. Pas na de overstap in Obertschappina wordt de wereld langzaamaan witter. Het kleine dieselbusje knort omhoog. Je hebt prachtig uitzicht op de bergketen waarvan ook de Piz Beverin onderdeel is.
klaar voor de start, wat heeft hier gelopen?, Piz Beverin, inclusief schep
Eindpunt is de Glaspass. Hier kun je op stap over verschillende Winterwanderwege die goed geprepareerd zijn. We zijn inmiddels al even onderweg. Tijd voor pauze! Het Nederlandse recept voor mueslirepen (uit het tijdschrift van de Bergsportvereniging) doet het ook prima in Zwitserland. Kopje koffie/thee erbij, zonnetje, sneeuw, bergen: beter gaat het niet worden.
Op ons gemak dwalen we rond in de witte wereld. Er zijn allerlei diersporen te zien. Hazen moet hier volop zitten. Bij veel bankjes staat een sneeuwschep, om de zitting vrij te kunnen maken wanneer er een flink pak is gevallen.
drukte bij Ober Gmeind, stil landschap
Het is rustig op de paden. Alleen in de buurt van de
skipiste van Ober Gmeind is het razend druk. Tja, de voorjaarsvakanties
hč. En dan keert de rust weerom.
Het grootste deel van de route loopt in de volle zon (zonnebril,
insmeren!). Wat een prachtige uitzichten. Waar de route tussen de bomen
afdaalt, ziet het pad er verijsd uit. Dat was ingecalculeerd. We hebben
spikes en grödel bij ons. Zo komen Fanny’s grödel na járen verblijf in
de rugzak eindelijk uit het vet. Het omdoen is geen makkelijk karweitje
maar daarna loopt het reuze comfortabel.
het wordt groener, eindpunt Lescha
Rond 3 uur zijn we bij Lescha, opnieuw in de buurt van een skipiste. De bushalte zorgt voor een verrassinkje. De bus die dadelijk vertrekt, moet eigenlijk vooraf gereserveerd worden. Om precies te zijn minstens één uur tevoren dus nú reserveren heeft geen zin meer. Tja, we hopen er het beste van. Hoewel het om zo’n klein dieselbusje gaat is er plaats genoeg. De reizigersanimo is in het skiseizoen midden op de dag nog niet groot. De chauffeur moppert weliswaar maar laat ons toch instappen. Zo zijn we snel terug bij het station van Thusis.
In een reclamekrantje stond een goede aanbieding van voordelige OV-dagkaarten. De Coop heeft ze nog op voorraad. Die kaart komt zeker van pas bij de terugreis. Veel andere boodschappen hebben we niet nodig. Helga heeft flink in het voren gekookt. We eten vandaag trouwens eerst de overgebleven groentecurry van donderdag op, dat moet voldoende zijn.
De avond is voor kletsen (dat hebben we nog niet genoeg gedaan!), appen met de thuisfronten en ‘werken’ aan de legpuzzel.