|
1 Op
weg 2 Lemiers 3 Drielandenpunt 4 Naar huis |
Dag 3: Drielandenpunt en Lemiers
pauze op het Drielandenpunt
Wat scheelt dat, een stukje karton op de
spiegelicoontjes. Veel
minder licht, veel beter geslapen.
Rond 7 uur beginnen we aan de tweede en laatste volledige vakantiedag.
Ook Paul is al vroeg present. Hij ontbijt met ons mee maar houdt het
daarna bij luieren rondom huis.
highlights van Vaals
Kwart voor 8 is de thee getrokken. Met een halfvolle
rugzak (want we
zijn van plan om met z’n vieren ‘thuis’ te lunchen) gaan we op pad.
Eerst naar Vaals waar het nog uitgestorven is. De historische gebouwen
zijn de moeite waard. Vaals heeft een rijk verleden.
drie of vier?, bij de grenspalen
Als het dan toch zo rustig is kunnen we het Drielandenpunt ook wel proberen. Op een enkele jogger na is er helemaal niets te doen! Een unicum voor dit punt. Trouwens, hier zit de grensovergang met België nog dicht. Dat scheelt natuurlijk.
nieuwsgierige koeien, alweer zulk mooi uitzicht
Na een rustig kopje thee volgen we een paaltjesroute langs de Belgische grens. Hier en daar hangen bordjes die waarschuwen voor bewakingscamera’s. De grenscontrole wordt serieus aangepakt. Maar niemand overtreedt de regels, simpelweg omdat er niemand op pad is.
tijd voor thee, maretak bij Wolfhaag
Pas voorbij Gemmenich in het Vijlenerbosch komen we mountainbikers tegen. Tja, Pinksteren. Dus opletten dat we van de officiële MTB-paden wegblijven. Na de theepauze met zebracake zakken we op ons gemak af naar Wolfhaag en zijn daarna ruim voor de lunch thuis. Er kan nog even geluierd worden in de zon!
Opgewarmde broodjes, dan smaakt alles wat minder oudbakken. De vissalade en ananas gaat op. Dat wordt morgen een makkie om de auto in te laden, we hebben goed doorgegeten.
luieren maar, bijna lunchtijd
De invulling van de middag is standaard: wandelen. Opnieuw Lemiers, nu de ronde in tegengestelde richting (een succesvolle truc van ervaren wandelaars). Ineens is het best druk, met wandelaars en fietsers die net als wij willen genieten van het mooie weer. We hebben geluk dat er bij de sportvelden van Lemiers een bankje vrij is.
In de tuin is het ’s middags nog steeds goed toeven. Zon of schaduw, alles is naar wens mogelijk. Tijd genoeg, de pot schaft hartige taartjes die alleen nog maar in de oven hoeven. Als we op het zonnige dinerplekje van zaterdag zitten, komt de huiskat ook weer langs. De mensen moeten in de gaten gehouden worden!
forse es, in de buurt van Lemiers, Superjezus
Even een laatste ommetje na de afwas. Paul en Fanny lopen langs de grote weg richting Vaals. Altijd wat nieuws, vlakbij het museum is een beeldenpark met daarin een enorm Delftsblauw Jezusbeeld. Naast deze aandachtstrekker staat er nog een heel regiment heiligen. Wie weet bekijken we die weer een andere keer. Nu gaan we met een flinke lus terug naar De Schutteberg.
Bijna alles is al opgeruimd en wat doe je dan? Juist, Netflixen. Natuurlijk heeft ons luxe huisje een abonnement. Karin kiest de animatiefilm The Breadwinner, een mooi getekende animatie over een serieus onderwerp: de positie van vrouwen in het Afghanistan van de Taliban.