| Home | Vakanties | Wandelpaden | Fietsen | Overig |
Dag 2: Inlopen via Nessli
de Zeven Bronnen op de Rezliberg |
||
|
Vandaag geen wekker, we zien vanzelf wel wanneer we wakker worden. Even de gemiste slaap van zaterdag inhalen! Toch springen we om half 8 uit bed. Buiten ziet het er een beetje heiig maar verder mooi uit. Prima voor een inloopdag. Om half 9 staan we bepakt en bezakt buiten. Kniebanden om want de onderdanen moeten nog twee weken dienst doen. In kalm tempo lopen we het dorp uit, in de richting van het bergstation van de Metsch-kabelbaan. Niet te steil, voor een flink deel nog in de schaduw. Toch zitten er ook zwaardere stukken tussen waardoor het zweet alweer loopt. Tja, dat hoort erbij in de bergen. heiig maar mooi; eerste pauze Na ruim een uur zijn we bijna 400 meter hoger. Het baantje loopt al en laat regelmatig wandelaars los. Die zien we allemaal voorbij komen wanneer we onze eerste pauze nemen. De eerste mueslirepen van thuis komen tevoorschijn. Nieuwe energie! Op het volgende deel van de route hebben we meerdere malen gemzen gezien. Helaas, vandaag niet. Misschien zitten ze momenteel veel hoger, omdat het al langer zo heet is? Maar wat we natuurlijk wél zien, zijn de prachtige bergahorns in dit hoekje van het Simmental. volop bergahorns; voor op de vakantiekaart Nog even flink klimmen en we komen langs Nessli. Tegenwoordig een ‘Beizli’ en daarom een populair rustpunt voor wandelaars. Wij hebben onze eerste lunchpauze net achter de rug en lopen door naar Siebenbrunnen. hier valt de Simme ook al; Siebenbrunnen Tja, daar is het áltijd druk. Een mooie zondag betekent
bovendien dat Zwitsers massaal gaan barbecuen in de bergen.
Verschillende vuurtjes branden al wanneer we bij de prachtige waterval
aankomen. Omdat we zo laat in augustus zijn, zijn de alpenbloemen een beetje op hun retour en ook van de vlinders hebben we er vaak meer gezien. Maar toch: een verse keizersmantel langs het pad, die nogal interesse heeft in een pluk koeienpoep. Verderop enkele luzernevlinders, die niet stil willen blijven zitten voor een foto. Zonder veel moeite komen we beneden aan bij de Simmenfälle.
op de Barbarabrücke; de laatste Simmenfall De hoogtemeters zitten erop. Wél moeten we nog ruim 5 kilometer lopen naar Lenk. Dat begint op den duur tegen te vallen. ’t Is flink warm geworden, de route loopt voor een groot gedeelte in de zon, en we hebben toch al een aardige wandeling achter de kiezen. Dus hoera voor ons eigen terras. Na melk, koffie, een ijsje, een douche en twee koppen thee zijn we boven Jan. Klaar om aan te vallen op een groot bord pasta én een biertje. Dit smaakt naar meer. |