Dag 3: Murmeli en kraters

het maanlandschap van Gryden

Vandaag wordt een dag met heel stabiel weer. We plukken een favoriete tocht van het lijstje, de Trütlisbergpass. Zouden er nog murmeltiere zitten?

Wallbachine; de kracht van water

Al vóór half 8 zijn we op pad. Boven het dorp langs lopen we naar de Wallbachschlucht. Het Wallbachine-monster is er nog. Het is zelfs gegroeid. De rij beschilderde stenen slingert een hele tijd langs het pad. Daarna komt de natuur aan de beurt. Indrukwekkend, hoe het water van de Wallbach zich tussen de rotsen door wurmt.

rotstekening; stukje Luchstrail

Bovenaan, waar het pad weer het bos in gaat, is Wallbachine in de rots vereeuwigd. Dat zal niet snel slijten.
Bij het restaurant pakken we de Luchstrail even op. Een makkelijk stuk door de schaduw volgt. Dat schiet lekker op. In de volle zon op de almweiden gaat het iets moeizamer. Bij één van de koeienstallen zijn we toe aan pauze. Maar eigenlijk gaat het vlot. Het pad is bijna nergens drassig. Heel wat nieuwe plankieren zorgen dat de schoenen droog blijven. Er bloeien opvallend veel gentianen langs het pad, duidelijk een najaarssoort (zijdeplantgentiaan?).

in de zon; mooie gentianen

Nog een paar bochten en dan moet de Trütlisbergpass in zicht komen. We laten het tempo alvast zakken om geen murmeltier te missen. Helaas, geen dieren op het pad of in de alm. Gelukkig spotten we er een paar tijdens de uitgebreide lunchpauze. Missie geslaagd!

bij de Trütlisbergpass; ja, een murmeltier; Gryden

Volgend item op de wensenlijst is het paadje door de Gryden. Het is drukker dan gedacht maar ook dan is dit een fabelachtig mooi stukje bergnatuur. Voor de volgende pauze lopen we iets van het rondgaande pad weg. In alle rust staan ook daar diverse banken. We hadden niet beter kunnen kiezen. Behoorlijk dichtbij laat een rode wouw zijn vliegkunsten zien. Wauw!

drukte op de kam; zo vliegt een wouw

Hoe dichter in de buurt van Leiterli, des te drukker het wordt. En veel honden, en veel mountainbikers (geëlektrificeerd ...). Daarna is het op de Luchstrail super rustig. We ontdekken bijna alle bordkartonnen dieren, Fanny neemt de hangbrug en laat alle wilde dieren roepen. Bijna bij Wallegg komen we langs de dieren van houtsnijwerk. Daar zit de sleet een beetje op. Die haas met een stuk uit zijn rug, die hebben we nog gloedjenieuw op de foto met Karin ernaast. Zal wel zo’n 25 jaar geleden zijn.

zie jij alle dieren?; houten haan

Nog even doorbijten tot thuis. Daar gaat Hans alvast koffie maken terwijl Fanny bij de bakker de bestelling ophaalt. Verrassing: twee vrijkaartjes voor de gondelbaan van onze gastvrouw. Dat wordt nog nadenken, hoe we ze gaan besteden als ras-wandelaars.

En dan: drinken, drinken, drinken. ’s Avonds heerlijk kip met ananas op ons terras en nog even de administratie bijwerken. Alweer een zeer geslaagde vakantiedag!

Route op 18 augustus 2025