| Home | Vakanties | Wandelpaden | Fietsen | Overig |
Dag 7: Zomaar murmeltiere bij de Iffigsee
de Iffigsee is er wel! |
||
|
Oorspronkelijk hadden we vandaag over het Tierbergsattel willen wandelen. Omdat het nog tot ver in de nacht zou blijven regenen, hebben we de plannen omgegooid. We gaan over de Hohberg naar de Iffighorn, op zoek naar de laatste edelweiss van het seizoen. start bij Iffigenalp; bij Groppi In plaats van een extreem vroege ochtend, kunnen we
rustig aanrommelen. De eerste bus naar Iffigenalp vertrekt immers pas
om half 9. Echt hoogseizoen is het niet meer, toch loopt de bus snel
vol. Blijkbaar gaat er een flinke excursiegroep óók vroeg van start. rond de Hohberg Er hangen flink wat wolken achter Iffigenalp. Maar het is droog, we hebben er zin in. Tot aan Groppi volgen we de brede almweg. Zo raken we goed warmgelopen. We zijn de enigen uit de bus die richting Hohberg gaan.Eerst flink klimmen en na de ‘poort’ in rustiger tempo omhoog door het mooie hochmoor. De begroeiing is overal nat; schoenen en broek worden het ook. Goed dat we niet voor het Tierbergsattel hebben gekozen. pauze!; typisch een valse mispel Bij de eerste pauzeplek staat een struik met bessen, die Fanny niet kan thuisbrengen. Da’s een goede gelegenheid om Obsidentify eens van stal te halen. 80% kans op Pruimbladige meidoorn, 20% voor Chamaemespilus alpina? En we zijn in de Alpen, toch? Het zal vast de ‘alpina’ valse mispel zijn.
ja, edelweiss! De laaghangende bewolking geeft een mooi accent aan het hochmoor. Mist past prima bij dit type landschap. We gaan hoger en hoger, op jacht naar edelweiss. En ja, plots staat er zo’n prachtig bloemetje langs het pad. Er komen er nog meer, behoorlijk veel zelfs maar de eerste blijkt toch de mooiste. En overal staan plukjes tere gentianen. Helemaal niet verkeerd.
op de Iffighorn; beetje Iffigsee Nu moeten we doorbijten tot de top. Van de omgeving is
nauwelijks iets te zien; alleen de GPS geeft aan dat de hoogtemeters
bijna bedwongen zijn. Pfoe, daar is de wegwijzer op de top! de fleece komt goed van pas; joehoe, een murmeltier Tijdens de afdaling komt af en toe de Iffigsee in beeld. Hij is er wel! En wie er ook zijn, waarschijnlijk omdat het zo rustig is: murmeltiere! Vlakbij het meer zit er ineens eentje heel dichtbij ons. Op dezelfde plek volgen er daarna nog drie. Als we na een paar foto’s doorlopen, komen er na een bocht nóg eens twee tevoorschijn. Wat een cadeautje. vertrouwd plaatje; langs de Iffigbach De zon begint door te breken. Het wordt ook drukker. Na een boterham bij de Iffigsee, dalen we af naar de alm. Zonder ons te hoeven haasten, komen we netjes op tijd voor de bus van 3 uur. Twee bussen vol tevreden wandelaars tuffen naar beneden. Zo zijn we lekker op tijd terug op ons eigen terras. Het riedeltje melk, koffie, ijs en thee volgt. Als beloning een heerlijke schnitzel met ovenaardappeltjes. Zo wordt de energievoorraad weer op peil gebracht. |