Dag 1: Treinen naar Montreux

Bloemenboulevard in Montreux

Vóór 5 uur gaat de wekker. Onze treinvakantie gaat eindelijk beginnen! Na een snel ontbijt worden de laatste bordjes afgewassen en gaat de proviand voor vandaag in een grote tas. Rugzakken op en we kunnen starten met een fietstochtje naar Eindhoven Centraal.

Heerlijk, zo op de fiets in de vroege ochtend. De eerste vogels fluiten en de zon komt op. In een half uur staan we op het stationsplein. Met de speciaal voor dit doel aangeschafte OV-kaarten kunnen de fietsen in de stationsstalling gezet worden. Het passagierspoortje gaat keurig open via de QR-code. Alles werkt dus naar behoren en daardoor kunnen we een uur te vroeg in de trein naar Utrecht stappen. Geen zorgen meer over een gemiste internationale trein.

Eindhoven CS; Utrecht CS

Het is nogal fris in de grote stationshal van Utrecht CS. Om de beurt lopen we een rondje om de tijd te doden (en om op temperatuur te blijven). Dan komt eindelijk de vertrektijd in zicht en dalen we af naar het perron. Als de trein binnen is, zoeken we de juiste wagon en gaan op jacht naar onze gereserveerde plaatsen. Tja. Daar zitten al passagiers en anders dan in de reisbeschrijving wordt beweerd, kunnen we die niet verplichten om voor ons op te staan. Er ontbreekt namelijk een treinstel en nu geldt ‘wie het eerst komt, die het eerst maalt/zit’.

Met een beetje zoekwerk vinden we nog wél zitplaatsen in twee naast elkaar liggende coupés (instappers in Arnhem hebben helemaal pech want daarvan moeten er enkelen in het gangpad blijven staan tot Düsseldorf).

in de trein door Duitsland

In Düsseldorf wordt een extra treinstel aangekoppeld. Dat kost helaas een half uur dat tijdens de rest van de tocht door Duitsland niet meer goedgemaakt kan worden. Maar vanaf Keulen hebben we gelukkig drie plekken in dezelfde coupé. Fanny kan eindelijk haar benen strekken (de enorme tas die bij haar eerste zitplaats zoveel ruimte innam, bleek een reiskooi voor twee hondjes!).

Heel interessant is dit traject niet. Er zijn veel tunnels en geluidsschermen waardoor het uitzicht sowieso nogal beperkt is. We eten ons door wat mueslirepen, zalmmuffins, ananasparten, tomaatjes en paprika’s heen; lezen wat. Zelden is de vrijdagse krant zo uitgespeld als deze keer.

in Basel; in Biel

Ook in de trein is de Thomyfabriek een echt baken voor Basel. We zijn weer in Zwitserland! Door de vertraging hebben we de aansluiting naar Biel gemist. Dat komt eigenlijk mooi uit: nu kunnen we een ommetje maken. Op het stationsplein is in de verte wat groen te ontwaren. Parkje? Dat wel, maar niet openbaar ... In ieder geval zijn de benen gestrekt.

In de lokale treinen is plaats genoeg. Er wordt ook opvallend vaak gecontroleerd. Diverse keren passeert de trein de taalgrens. Met Zwitserse precisie veranderen dan meteen de interne reisaankondigingen in de trein. ‘Nächster Halt’ wordt ‘prochaine arrêt’ en vice versa. In Biel hebben we weer een ruime overstaptijd. Die kunnen we goed gebruiken door alvast te ‘dineren’ met hartige taart. De stationsmussen zijn er als de kippen bij.

rond Neuchâtel

De route wordt steeds mooier. De trein rijdt langs het Meer van Neuchâtel (met kasteel) en het Meer van Genève. Jammer dat het zo lastig is om mooie foto’s te maken vanuit een rijdende trein. In Lausanne hebben we onze laatste overstap. Hiep-hiep, om 7 uur zijn we in Montreux!

krullerige balkons; ‘ons paleis’; op de boulevard; bekendste man in Montreux

Montreux is een statige plaats met de grandeur van ruim honderd jaar geleden. Hier lijken balkonnetjes met smeedijzeren hekwerk te zijn uitgevonden. Ook ons hotel is zo’n imposante kolos van rond 1900. Het heet natuurlijk niet voor niets ‘Eden Palace au Lac’. Binnen is het hier en daar vergane glorie. Onze bedden zijn prima maar de rest van het meubilair nogal aftands.

in de ‘vieille ville’

We gooien de bepakking af. Eten hebben we al gedaan; er is nog tijd over om Montreux te verkennen. De boulevard langs het meer is de moeite waard. Volop bloemen, watervogels aan de oever. De ‘vieille ville’ ligt hogerop. Talloze traptreetjes brengen ons bij het kerkje van St. Vincent. Dichtbij begint een trappenpad naar Glion maar daarvoor is het te laat geworden. We dalen op ons gemak af en doen nog een stukje boulevard. Hier staat een standbeeld voor Freddy Mercury (volgens internet is dit een highlight ...).

In de schemer lopen we terug naar het hotel. Een lange dag met een mooi einde.

Treinroute in Zwitserland op 19 mei 2023: