Dag 5: Lugano - Bergün

proost!

Rise and shine, we melden ons weer vroeg aan het ontbijt. Ook in hotel Federale zijn alle ingrediënten voor een gezonde start van de dag aanwezig. Daarna lopen we naar de Migros om de lunchinkopen te doen en meteen een rondje Lugano te maken. Hoe hoger je kijkt, hoe interessanter de stad is. Etalages boeien ons niet zo. Boven de winkels is meer te beleven. Intrigerend, die net-echte schilderingen van ramen met dichte luiken.

Lugano boven ooghoogte; echte stadsduif; ‘het zingt en kan niet naar buiten kijken’

Het reisschema voorziet in een busreis naar Tirano langs de oevers van het Meer van Lugano en het Comomeer. De bus die voor ons gereserveerd is, vertrekt niet zo vroeg. Er is tijd over om van tevoren nog even van het buiten-zijn te profiteren. Park Tassino lijkt ons hiervoor de leukste optie. Dus eerst uitchecken. We krijgen als afscheidscadeau een panettone mee.

mediterraan hoekje van het park; de zon is al sterk genoeg; een hobby voor overal; bloeiende mimosa

Het is al warm dus in het park zoeken we een bankje in de schaduw. Paul laat zijn bagage bij Hans en Fanny achter en loopt een extra rondje. Ook in de ochtend zijn er al volop hagedissen! De panettone – een soort krentenbroodje – wordt aangesneden. Voor ons, maar zeker ook voor de eenden in het park. Met een beetje geduld eten ze uit je hand. De mimosa bloeit hier en trekt veel bijen aan.

Keurig op tijd staan we bij de bushalte. Er zijn meer belangstellenden. Er blijken zelfs twee bussen te rijden, helemaal volgeboekt. Op de ene zitplaats naast Fanny na, dat reist comfortabel.

het programma voor vanochtend; Meer van Lugano; in Italië; rode pannendaken

Bij toeval hebben we plaatsen aan de kant met het mooiste uitzicht. Eerst op de oevers van het Meer van Lugano en daarna over het Comomeer. Veel huizen hebben hier licht glooiende daken van rode dakpannen met schoorstenen in dezelfde stijl. Er zijn ook heel veel kerken.

pauzeperk; kathedraal van Tirano; dit kunnen we zelf goedkoper; Bernina Express

Tussendoor is er een korte pauze op een saaie parkeerplaats bij een wegrestaurant. Veel passagiers maken hier een sanitaire stop maar dat hebben wij nog niet nodig.
Precies volgens schema komen we aan in Tirano. Rond het station is het druk met restaurants. Wij willen eigenlijk liever een park om onze lunch op te eten. Dat wordt zoeken. Het park waar we uiteindelijk belanden is meer een perk. Maar goed, er staan banken en er is zelfs een kunstwerk.

In het station gaan we opstappen bij de Bernina Express. Alweer zo’n mooie trein die een foto waard is. Wantrouwend bekijken we onze gereserveerde plaatsen in de eerste klas. Inderdaad, het klopt niet. Opnieuw een eersteklas reservering en een tweedeklas kaartje. De conducteur wekt de indruk dat dit dagelijks voorkomt en schrijft vrolijk een upgrade uit.

dit plaatje wil iedereen; regen op komst

In Tirano was het zonnig. Nu betrekt de lucht en in de verte regent het overduidelijk. In die bui komen wij ook terecht. Toch is het prachtig bij het Ospizio Bernina, het hoogste punt van het traject. Het meer is hier nog half bevroren. Op alle hellingen rondom is volop sneeuw te zien.

Ospizio Bernina; eersteklas chocolade

Tijdens de afdaling naar Pontresina begint af en toe de zon weer door te breken. In 2023 bestaat de Bernina Express 50 jaar. We krijgen daarom een cadeautje (da’s dan weer het voordeel van eersteklas reizen): een blikje met chocolaatjes, natuurlijk in treinvorm.

In Bergün stappen we uit op min of meer bekend terrein. Hans en Fanny waren hier in 2014 al eens een week op vakantie. Het weer is wat miezerig dus snel naar het hotel. Hotel Albula is een traditioneel klein familiehotel. Je kunt er ’s avonds een dagschotel krijgen. Daar hadden we al op gehoopt want heel veel keus is er verder niet in dit kleine dorp. Om 6 uur kunnen we aan tafel. De ober spreekt ook hier Nederlands! Na het standaard begin (salade) is er een blinde vink met pasta en gemengde groente. Prima bergkost! Een ijsje toe en we kunnen er weer even tegen.

sgraffiti in Bergün

Inmiddels is het droog. Tijd voor ons gebruikelijke ommetje. Dé attractie van Bergün is toch wel de Bündner uitstraling van het dorp. Talloze huizen zijn gesierd met sgraffiti, een techniek die in Engadin veel gebruikt werd in de huizenbouw. We dwalen rond door de smalle keienstraatjes. Aan het einde van het dorp kunnen we richting Albula lopen en daarna langs de beek weer terug.

De voordeur van het hotel zit al op slot! Hans was er al voor gewaarschuwd: vanaf 8 uur ’s avonds is de staf naar huis. Geen enkele sleutel past echter. We ontdekken gelukkig dat we via de zijdeur wél naar binnen kunnen.
Het is nu ook zelfbedieningstijd. Fanny gaat op avontuur in de keuken en gokt dat er koffie uit de koffiemachine gaat komen wanneer je op de knop ‘Kaffee’ drukt. Met de buit zijn we dik tevreden.
Nog even met Helga appen om afspraken te maken over de wandeldag van morgen; dan op tijd naar bed.

Bus- en treinroute in Zwitserland op 23 mei 2023: