Dag 2: Montreux - Lauterbrunnen

kunst langs de boulevard van Montreux

De bedden zijn goedgekeurd! Na een frisse douche schuiven we om 7 uur stipt aan voor het ontbijt. De eetzaal is oogstrelend. Het ontbijt zelf trouwens ook. Je kunt het bijna zo gek niet bedenken of het staat bij het buffet uitgestald. Nou ja, er is geen pindakaas. Maar dat eten we wel weer wanneer we terug in Waalre zijn.

glas in lood; grandeur in de ontbijtzaal van Eden Palace au Lac

Onze trein vertrekt niet zo vroeg. We kunnen eerst nog best een stuk wandelen langs het water. Voorbij Freddy is er van alles te genieten. Bijzondere bomen, af en aan vliegende watervogels, en vooral heel veel kunstwerken. Daar zitten zelfs voor kunstbarbaren heel fraaie dingen bij. Topper is de vogelkop(?) die van dichtbij uit heel veel kleine metalen visjes en andere natuurobjecten (bomen, vogels) blijkt opgebouwd.

uitzicht over het meer; natuurkunst; draadmodel; oog voor detail

Op de terugweg kopen we bij een enorme Migros in voor de lunch van vandaag. Ze hebben ook een gigantische chocoladeafdeling, maar wij gaan natuurlijk voor gezond.

traditioneel Zwitsers; in de trein

De bijzondere trein is op deze dag de Golden Pass Express. Van Montreux tot Zweisimmen kunnen we luxe luieren op eersteklas stoelen. De zon breekt regelmatig door. Zo nu en dan klinken koeienbellen, maar dat zijn ingeblikte exemplaren speciaal voor de treinreizigers.

in de buurt van Château d'Oex; in de buurt van Gstaad

Na een stukje meer gaan we de bergen in. Uit de reisbeschrijving maken we op dat het middeleeuwse Château d’Oex vanuit de trein te zien moet zijn. Maar dat hebben we gemist. En zo zijn we alweer snel in Gstaad, en daarna in Zweisimmen.

Hier stappen we over op een doodgewone Zwitserse trein. Niets mis mee: het is niet druk en we krijgen zelfs aanspraak. Een Zwitserse jongeman vraagt en vertelt honderduit. Wat apart dat iemand van rond 20(?) jaar zo trots kan zijn op zijn land. Bestaat dat ook in Nederland?

ruïne Unspunnen; Gsteigwiler

Eén van de tussenstops is in Interlaken-West. Hans stelt voor om hier uit te stappen en langs de Lütschine naar ons hotel in Lauterbrunnen te lopen. We zijn unaniem vóór! De mondvoorraad wordt onderling verdeeld. Met een behoorlijk zware rugzak gaan we op pad naar Ruïne Unspunnen. Daar houden we een uitgebreide lunchpauze, ook om het te dragen gewicht terug te brengen. Vervolgens via Wilderswil naar het bekende pad langs de beek.

bermen vol daslook; witte rapunzel

In mei waren we nog nooit in Zwitserland. Voorjaarsbloeiers als eenbes en witte rapunzel zijn we daarom zelden tegengekomen. Dit is genieten! Het wordt echt onvergetelijk wanneer we over het water een vogel voorbij zien flitsen. En daarna nog eens. Paul weet het zeker: dit is een waterspreeuw. Elk jaar heeft Fanny in Zwitserland de beken afgespeurd naar deze soort en nu vliegt hij zomaar voorbij!

aankomst in Lauterbrunnen; Aragorn maakt reclame; 'this is what I call a pint'; Staubbachfall

Met af en toe een extra pauze (de rugzakken zijn écht zwaar) komen we rond half 5 in Lauterbrunnen aan. Het is er enorm druk, eigenlijk is er net zoveel volk als in de zomervakantie. Geen wonder dat het hotel volgeboekt is (maar wij hebben gereserveerde kamers).

Hotel Staubbach is een lief dorpshotel met een Fawlty Towers-achtige uitstraling. Dat gevoel zal wel komen door ‘nostalgische’ details als gietijzeren verwarmingen en kranen van voor de oorlog (bedenk zelf welke). Aan het personeel ligt het in ieder geval niet, dat is bijzonder vriendelijk. De bedden zijn trouwens ook goed.

We hebben twee in elkaar overlopende slaapkamers met één badkamer. Geen uitzicht op de Staubbachfall maar op het Wengens terras. Dat is ook niet verkeerd. Na 16 kilometer wandelen met bepakking, hebben we een pizza verdiend. Hiervoor lopen we door de hoofdstraat terug naar restaurant Steinbock. De VVV heeft nog steeds een levensgrote Aragorn in de etalage staan (het Lauterbrunnendal stond immers model voor het Rivendell uit Tolkiens ‘Lord of the Rings’). Aragorn heeft tegenwoordig een boek in zijn handen over alle plaatsen uit de sage die geïnspireerd zijn op het Zwitserse landschap. Vanzelfsprekend te koop bij de VVV.

We zijn vroeg bij de pizzeria. Dat is geen probleem. Met een bier(tje) wachten we af wat de keuken voor ons in petto heeft. Dat zijn héél grote pizza’s. Paul lust er zelfs nog een ijsje achteraan.
Volgegeten slenteren we naar de Staubbachfall en daarna richting hotel. Picknicken op de kamer is verboden. Een kopje thee mag hopelijk wél? In de picnic room staat een waterkoker voor algemeen gebruik. Pizza maakt dorstig.
De rugzakken kunnen nu leeg want morgen is een tussendag. Dat wordt lekker wandelen.

Treinroute in Zwitserland op 20 mei 2023: