Dag 4: Iets verder dan de Lobhornhütte
bij Sousegg
De weervrouw heeft onweer voorspeld voor na de middag. Een reden om vroeg op pad te gaan! Klokslag half 8 kunnen we met gevulde maag en gevulde rugzak op pad. Bovendien in schone wandelkleren, want wat nog buiten hing om op te frissen, is in de nacht vochtig geworden.
in de ochtendzon bij Grütschalp, op weg naar Flöschwald
Het pad naar Grütschalp is een van de steilste in de omgeving. Wat een werk, maar na iets meer dan een uur zijn we bij het bergstation van de kabelbaan. De helft van de hoogtemeters zit er al op! Wat na de welverdiende theepauze volgt, is het hoogtepad naar het Flöschwald. Eigenlijk gek dat hier zo weinig mensen lopen - we komen helemaal niemand tegen! - want is een makkelijk pad dat door een mooi bos gaat.
trappetje naar beneden, zo druk is het hier niet
Bij de Flöschwaldsee ligt een cache. Geen hint voorradig, en enorm veel bomen om bij te zoeken. Zo gek zijn we niet meer hoor! We lopen lekker door richting Chuebodmen. Het uitzicht op Eiger, Mönch en Jungfrau is hier fabelachtig mooi. En ook hier weer veel vlinders die spontaan bij bezwete wandelaars op bezoek komen.
bij Chuebodmen
Nu moeten we nog even aan het werk, richting Suls. Ineens is het een stuk drukker, het pad vanuit Sulwald / Isenfluh is duidelijk meer in trek. Zullen we naar de hut lopen, of toch een stukje verder? Het wordt het laatste. Op de modderige alpenweide springen oranjebruine kikkertjes voor ons weg. Bij Sousegg nemen we pauze en zien dan dat de lucht wel erg snel aan het dichttrekken is. Tijd om terug te gaan!
Steile alpen- en bospaadjes samen met regen, dat is een slechte combinatie. We zetten er een flink tempo in. Pas bij Chuebodmen begint de regen te vallen. Nou, dat steile stuk hebben we dan alvast gehad. En als we richting Isenfluh lopen, en daarbij vooral de grintweg volgen, moet het meevallen.
droog onder een overhangende rots, verbazing!
Zo bedacht, zo gedaan. De regen wordt gelukkig geen onweersbui, en er blijken genoeg bankjes te zijn die onder een overhangende rots of dichtbebladerde boom staan - zo zijn de pauzes droog. Gaandeweg wordt het ook tijdens het wandelen droog. Tijd om even te flikflooien met twee alpaca’s in een weitje. Verbaasd kijken de dieren ons met schuins gehouden kop aan. Wat hebben ze toch prachtige ogen! We proberen ze te lokken met een overgebleven snee brood maar daar houden ze helaas niet van.
weer droog - weer zonnig, wegwijzer met een persoonlijk tintje
Het laatste stukje loopt makkelijk. Sinds vanmorgen zijn de padkanten gemaaid. Je kunt precies bekijken waar je je voeten neerzet. Sneller dan gedacht zien we het vakantiehuisje opdoemen. De zon is weer gaan schijnen, het is nog geen 4 uur: tijd voor een uurtje op het terras met een boek. Dat is ook vakantie.