Dag 13: Mooi uitzicht bij Station Eigergletscher
Haaregg
In ieder geval in de ochtend moet het weer nog mooi zijn. We hebben een rustdag gehad en kunnen er dus best een keertje vroeg uit! Kwart over 5 gaat de wekker, om 6 uur zijn we op pad. Eerst drie kwartier door het dal lopen richting de Trümmelbachfälle en daar gaan we het pad naar Preech oppikken.
Het gaat allemaal voorspoedig. Slechts een paar kleine wolkjes aan de hemel, en het is helemaal niet koud. Bij de instap van het pad staat een waarschuwing, dat we niet moeten teuten bij de brug over de Trümmelbach. Er is een kans dat er een flink stuk van de gletsjer boven ons af kan breken, wat dan weer een vloedgolf tot gevolg kan hebben. Nou, die kans zal vast niet zo groot zijn maar we knopen het in onze oren.
ochtendgloren, steil omhoog, over de Trümmelbach, uitzicht
Voorlopig gaat het steil omhoog. Even zweten hoor! De brug komt in zicht - geen vloedgolf vanmorgen. Daarna stijgen we vlot door tot voorbij Preech. Daar hebben we de eerste pauze dik verdiend. Nog wat meer stijgwerk tot bij de Mettlenalp, en daarna begint het kuieren.
bij Mettlenalp, pauze bij Wixi
De almwegen in de buurt van Wengernalp zijn in het algemeen niet zo steil. Zoetjesaan gaan we omhoog, tot dichtbij de Kleine Scheideggbach. Als we deze over zijn moet er weer wat meer gewerkt worden maar dat gaat bijna vanzelf als je zulke mooie uitzichten hebt. Vandaag zijn alle besneeuwde toppen uitstekend te zien. Eiger, Mönch en Jungfrau horen uiteindelijk bij de mooiste bergen van Zwitserland!
uitzicht, vanilleorchis, morenepad, bijna boven
Daarna komt het morenepad naar het station. Makkie, want je ziet het eindpunt zo overduidelijk liggen. Zoals altijd begint het wel wat forser te waaien. We zoeken op het station een plekje uit de wind voor brood en een warme kop thee. Het hoogste punt van vandaag is weer bereikt.
bij Station Eigergletscher
Dan komt de hamvraag: gaan we aan de andere kant naar beneden via de Eiger Trail en dan met de trein van Grindelwald naar Lauterbrunnen, of nemen we de Eiger Walk naar Kleine Scheidegg en lopen daarna ‘gewoon’ via Wengen naar huis? Omdat de wolken zich wat meer samen beginnen te pakken kiezen we voor de korte optie (via Wengen).
nieuwe paden, de echte Eiger, maquette, flits!
We zijn al vaker van Station Eigergletscher naar de Kleine Scheidegg gelopen. Toch kennen we de paden bijna niet meer terug! Ze zijn zo breed als een almweg geworden, en wie heeft er uit de hoge hoed een meertje getoverd? We voelen ons echt badgasten ...
Temidden van Japanners zakken we een paar honderd meter omlaag. Bij het - erg kunstmatige -
meertje staat een gebouwtje met een heuse ‘Attraktion’. Wat zou het zijn?
Zodra we de deur openen knettert en flitst het in de entreehal. Ingeblikt onweer? Niet helemaal.
Aan het plafond hangt een enorme batterij camera’s die afwisselend flitsen. Het
gebouwtje is gewijd aan de verschillende beklimmingen van de Eiger-noordwand, allemaal
in hun eigen periode natuurlijk nieuws- en fotowaardig.
In een kamer is een wand gereserveerd voor een grote maquette van de beruchte noordwand.
Alle beklimmingen kun je oproepen d.m.v. knopjes, waarna de gebruikte route in groene leds
zichtbaar wordt. Ook speciale punten zoals de Spinne en het Todesbiwak kun je oproepen.
Gek eigenlijk dat we hier de enige bezoekers zijn, het is best interessant.
het nieuwe meer bij Kleine Scheidegg, onder het spoor door
Nu maken we het onszelf makkeljk, we nemen de weg omlaag naar Wengernalp (net als op de eerste zondag) en vervolgens simpel de weg langs het spoor naar Wengen. Tot slot het Appelweggetje naar Lauterbrunnen. Pas als we bijna bij de Lütschine zijn nemen we een andere optie, we lopen iets boven het dorp richting kerkje en dan naar huis.
We hebben weer eens geluk gehad, het weer is veel beter gebleven dan het weerbericht voorspelde. Ons hoor je niet mopperen hoor! We hebben nog een paar uur voor het avondeten, heerlijk luieren met een boek in de tuin. Bijna traditioneel kunnen we op het terras eten. Als we zo terugkijken, hebben in twee weken maar één avond binnen gegeten. Ongekend (maar wel leuk).