Dag 11: Terug naar de auto over de Sefinenfurgge
op de Sefinenfurgge
Na een geslaagde eerste dag van de tweedaagse, moeten we natuurlijk nog terug om de auto op te halen in Kiental. Over de Sefinenfurgge: een tocht met meer hoogtemeters en kilometers dan op de eerste dag.
Daarom opnieuw om kwart over 5 op, en om 6 uur op pad. Het weggetje naar Mürren is inmiddels weer overbekend. Waarschijnlijk de laatste keer dat we het lopen in 2012, laten we er nog maar eens van genieten! Daarna door Mürren heen. Boven het dorp houden we de eerste pauze.
Spielbodenalp, Bryndli, alpenviooltje, naar de Rotstockhütte
Daarna lopen we richting Gimmela en Spielbodenalp. Boven de alp komt de tweede forse stijging van de dag, naar het uitzichtspuntje Bryndli. Hier ligt de cache ‘Blick auf Spielbodenalp’. Snel te vinden, dat moet vandaag ook want we hebben weinig tijd om uitgebreid te gaan zoeken - naar schatting gaat de tocht inclusief pauzes 12 uur duren!
steenarend in vlucht, Rotstockhütte, naar de Sefinenfurgge, groen en grijs
Van Bryndli kun je op je gemak naar de Rotstockhütte lopen. We hebben tijd om om ons heen te kijken, en zien een steenarend op korte afstand langsscheren. Geweldig! Bij de hut een volgende pauze, en dan gaat het laatste stuk naar de Sefinenfurgge eraan. Zo steil als we het ons herinnerden blijkt het toch niet te zijn, en de hoeveelheid sneeuw op het pad valt ook alles mee. Zodoende staan we nét voor 12 uur op de pas. Prachtig uitzicht rondom maar je waait wel uit je t-shirt.
rots en ijs rond de Sefinenfurgge
Op de pashoogte ligt een cache die we niet vinden (net als bij de Rotstockhütte). We hebben vandaag de 5-minutenregel: als er langer gezocht moet worden is het jammer maar helaas. De weg richting Gspaltenhornhütte is behoorlijk steil en we moeten regelmatig een sneeuwveld oversteken. Maar wat is het hier mooi! In een sneeuwveld onder ons ontwaren we een gems. Helemaal op zijn gemak ligt hij in de sneeuw te zonnen. Van al het volk dat toch op behoorlijk korte afstand voorbij loopt wordt hij niet warm of koud.
naar beneden, gems op z’n gemak, sneeuwvelden
Bij de afslag naar de Gspaltenhornhütte eindigt ons onbekende stuk van vandaag. We gaan niet naar de hut zelf, het is al tegen half 2 en we willen niet al te laat in Kiental zijn. Wel nemen we tijd voor een pauze in de zon. Dat doet iedereen die vanaf de Sefinenfurgge komt blijkbaar, we zien verschillende mensen zitten die we al vóór de pas tegenkwamen.
Gspaltenhornhütte in de verte, afslag naar de hut, mooie rotsen, sneeuw en ijs
Zo tussen bergen en gletsjers zou je uren kunnen blijven kijken. Na een kwartiertje breken we toch op, de plicht roept! De afdaling naar Gamchi begint. Heerlijk weerzien met een pad dat we nu al verschillende malen met plezier gelopen hebben. Je bent er eigenlijk zó, in Gamchi, en het stuk daarna tot Golderli (met onderweg weer eens een cache die we vínden, de score voor vandaag is 2 uit 6) lijkt ook sneller te gaan dan in voorgaande jaren.
waterval bij Gamchi, alpaca’s bij Golderli
Op het Bärenpfad naar de Tschingelsee slaat echter de man met de hamer toe. Pfoe, het is wel ver naar beneden hoor en bij de Tschingelsee hebben we nog steeds 250 meter te dalen. Maar het einde lonkt en dus zetten we door. Iets voor half 7 zien we onze eigen auto op het parkeerterrein in Kiental staan. 1850 hoogtemeters en 31 kilometer, het is gelukt!