Dag 12: Vuurtje stoken
gezellig bij het vuur
Na de tweedaagse inspanning moet het een dag wat rustiger aan! En wat verschrikkelijk
jammer nou, nét op deze dag is het stralend weer zonder onweerskansen op het eind van
de dag ... typisch Rottalhütte-weer ...
Maar wat (Fanny) niet lukt, dat lukt nu eenmaal niet. Wat wél lukt, is ontbijten in de zon,
buiten bij ons huisje. Dat is de eerste keer in Lauterbrunnen dat we zoiets doen. Daarna
op ons gemak een paar boodschappen bij de Coop halen, inclusief het eerste ijsje van
de vakantie (het vriesvak van de koelkast werkt hier niet zo geweldig). Lezen in de zon,
luieren in de zon, zo gaat-ie goed.
op weg naar de vuurplaats, vuurcirkel aanleggen
Na de lunch willen we eigenlijk nog iets actiefs gaan doen. Jawel, het wordt vuurtjesdag. Al een paar dagen eerder hebben we dichtbij het weggetje naar Stechelberg een leuke plek ontdekt. Nee, niet zo’n officiële Feuerstelle, dat is net iets te aangeharkt. Wel aan het water, op een plek waar we zelf nog een stookplaats moeten bouwen. Zo kunnen we onszelf best een tijdje bezighouden.
Tegen 2 uur gaan we op weg. In de warme zon valt de afstand behoorlijk tegen. Overal zijn
de boeren druk aan het werk, weer als dit is ideaal om te hooien. Wat ruikt dat heerlijk!
Gelukkig ligt onze vuurplek in de schaduw. Dichtbij ligt wat kachelhout klaar voor de hobbystoker,
vriendelijk beschreven met ‘Für Cervelas’ en ‘Viel Spass!’
droog hout erin, zo blijft de yoghurt koud
Rugzakken af, bekertjes yoghurt koel in de beek. Het zoeken naar stenen en hout gaat voorspoedig. Kleine takjes onderop, iets grotere stukken hout bovenop. Aanmaakblokjes ertussen, aansteken en het vuur brandt.
We wagen onze eerste worstjes eraan maar dan blijkt het toch te stokken. Op een of andere manier is het zo windstil dat ons vuurtje niet genoeg zuurstof krijgt! Zodra we gericht gaan blazen, laaien de vlammen op. Doen we dat niet, dan dooft alles langzaam uit. Zo wordt de worst natuurlijk niet warm.
eerste en laatste worstjes, wat een prachtig weer!
Na een uurtje tobben houden we het voor gezien. Het was weer leuk dit jaar, en de rest van de worst doen we thuis gewoon in de pan. Even de koele yoghurt uit de beek opeten, en dan stappen we (toch nog wel tevreden) naar huis.