Dag 11: Tierbergsattel, the easy way
Tierbergsattel
We hebben een plan de campagne voor het Tierbergsattel! Op de Gästekarte van het Simmental mag je deze zomer gratis met de bus. Zowel naar Oberried als naar Iffigenalp gaat een bus, als we deze als aan- en uitloop nemen hoeven we niet in de middagzon over de Langermatten en wordt de tocht naar het Tierbergsattel een stuk minder zwaar.
De dienstregeling hangt in ons huisje. De bus naar Oberried blijkt ’s morgens als eerste te rijden - al iets na half 7. Prima, dan starten we daar. Voor de terugreis vanaf Iffigenalp is het even puzzelen, want er staan wel veel bussen in de planning maar er zijn ook heel veel uitzonderingen: alleen in het weekend, alleen in de vakanties of juist daarbuiten. Toch komen we eruit: ’s middags vertrekken er om 2, 3 en 5 uur bussen vanaf de Iffigenalp. Daarmee moet het lukken om thuis te komen.
de eerste bus, in de buurt van Siebenbrunnen, brug naar de Fluesee, Fluesee
Na een goede nachtrust zijn we om half 6 weer fris en fruitig. Ontbijten, inpakken, en de tijd doden tot het moment gekomen is om naar het station te lopen. Er staat één bus te wachten, dat is de onze. Buiten is het fris maar binnen is het lekker warm. Als enige passagiers hebben we een plekje voor het uitzoeken.
Gewoon omhoog bij de Simmenfälle, dat is lang geleden. Het weggetje naar Siebenbrunnen is toch steiler dan je zou verwachten. Al na een half uur zijn we op de alm. Meteen door naar de Fluesee, we kunnen nog heerlijk in de bergschaduw klimmen. Ook dat schiet al zo goed op. Vóór 9 uur zitten we aan het water aan de mueslireep met thee. Ergens fluit een murmeltier. We kunnen het helaas niet ontdekken.
in de buurt van de Rezligletschersee, beekoversteek, klein wilgenroosje
Na de pauze gaan we verder omhoog, voor het leuke en afwisselende stuk bij de Rezligletschersee. Rond 2300 meter hoogte komen we pas in de zon. Poeh, die schijnt fel. Eerst even insmeren en dan meteen maar een broodje. We klauteren over de rotsen, nemen de twee bruggetjes over de Rezligletscherbach en genieten van het geweldige uitzicht. Beneden ons is het hele Simmental te zien. Rondom zijn alle hoge toppen zichtbaar. Fantastisch.
Lenk in de diepte, Tierbergsattel in zicht
In de aanloop naar het Tierbergsattel treffen we een padenonderhoudsploeg. Gewapend met schop (voor het aanleggen waterafvoergootjes) en een duoblik verf maken zij het pad weer piekfijn in orde, voor zover het dat nog niet was. Vanaf nu glimmen de rood-witte markeringen ons tegemoet. Niet te missen!
uitzicht Tierbergsattel, de bus naar huis
Het laatste stukje naar het sattel is even doorbijten. Steil, in de zon. Maar dan komt de wegwijzer in zicht. We zijn er weer! Een super plek om te lunchen. Hier raak je niet uitgekeken. Na de lunch dalen we af naar de Rawilseeleni. Eerst via een steil gruispad, daarna wordt het vlakker. Vanaf de meertjes is het pad weer bekend en vanaf Stiereläger helemaal: daar waren we gisteren nog.
Het afdalen gaat ook deze keer snel. Op het eind houden we wat in en eten nog fruit in de schaduw bij de almboerderij van Iffigenalp. Bij het berghaus staat kwart voor 2 keurig onze bus naar beneden te wachten. Er zijn genoeg gegadigden, hoewel de zomervakantie in Zwitserland toch al voorbij is. Langzaam en beheerst gaat de bus naar beneden. Keurige draaien in de haarspeldbochten en een tussenstop bij de waterval zodat de passagiers foto’s kunnen maken. Er worden verschillende smartphones tevoorschijn gehaald!
ons terras, lekker lezen
Rond half 3 komen we aan bij het station. Alleen nog even de Bühlbergstrasse op en dan wacht thuis een ijsje. Dat is wel verdiend met dit warme weer. We luieren lekker op ons eigen terras met een boek. Wat een heerlijke dag!