Dag 5: Mooi weer voor de Jegertosse
rondom uitzicht op de Jegertosse
Als we wakker worden zien we onbewolkte, blauwe lucht. Een prachtige dag voor de Jegertosse!
Er is voorspeld dat in de loop van de dag de bewolking gaat toenemen en er komt misschien zelfs
onweer. Een goede reden om er snel uit te springen en vlug op pad te gaan. Al om 7 uur lopen we
richting Waldhotel Doldenhorn. Hier begint het pad naar de Jegertosse.
Wijs geworden door vorige wandelingen in dit gebied weten we precies welke route we zullen gaan
volgen: door het bos naar Fisialp, en niet via Schleifen. Dan komen we soppend in onze bergschoenen
boven!
stralend blauwe lucht, ochtendschaduwen, het dal ligt voor ons open, alpenakelei
Het stuk door het bos is nog steeds goed te doen. Weinig modder, en daar waar de plantengroei
erg weelderig is, lijkt kort geleden het pad gemaaid te zijn. Of dat wel mag in dit
‘Pflanzenschutzgebiet’ is de vraag maar ons komt het heel goed uit.
Langs het pad staan ook nu weer talloze planten te bloeien. De Alpenflora kun je hier maar
beter thuis laten, anders kom je nooit boven. Nu gaat het lekker. Het hutje bij Fisialp komt
netjes op tijd in zicht, en dan hebben we de sterkste stijgingen alweer achter de rug.
apart gelaagde rotsblokken, bloemen geven vruchten!
Wat een geweldig uitzicht heb je hier toch. Wolken zijn er nog nauwelijks, dus alle bergtoppen zijn zichtbaar. Diep beneden ons, onderaan de steile wand, ligt Kandersteg. Het hele dal tot aan Frutigen strekt zich uit voor onze ogen. Wat dichterbij nog steeds allerlei soorten bloemen. Gentianen, orchideeën, akeleien, het kan niet op. Alpenkauwen cirkelen om ons heen als we het laatste stukje tussen de lawineschermen door lopen.
Altels, alleen op de wereld, Balmhorn, diepe dalen
Pas op de Jegertosse zelf nemen we de eerste pauze. Na krap 3 uur lopen zijn we wel toe aan een paar boterhammen. Verder is er geen mens, op deze plek ben je echt ‘on top of the world’. Bij het topkruis ligt nog steeds het logboek. Jammer, het gaat maar terug tot 2008. Onze eerste aantekening hier, uit 2007, is dus niet meer terug te lezen. We zetten er weer een nieuwe handtekening in.
parelmoervlinder, het pad bij Fisialp, alpien felsenpfad, allemaal dankzij dit laddertje
Na een uitgebreide pauze van een half uur wordt het tijd om terug te gaan. Eerst keren we op onze schreden terug tot voorbij Fisialp. Nu de zon op het pad schijnt wemelt het hier van de vlinders, vooral erebia’s en parelmoervlinders. Daarna nemen we het met blauw-wit aangegeven Felsenpfad. Zeker als je dit pad vanaf Fisialp richting Doldenhornhütte loopt is het ook voor gewone wandelaars goed te doen. Een paar steilere stukken (bergopwaarts), een klein stuk pad over een smalle rotsrichel (met touw erlangs) en één miniem laddertje. Net voordat we op het pad naar de hut uitkomen houden we pauze. Nog even genieten van de rust, op de route naar de Doldenhornhütte is het altijd druk.
En inderdaad, op onze verdere terugtocht zien we tientallen wandelaars, terwijl we in de 5 uur ervoor slechts twee mensen tegenkwamen. Het is natuurlijk een leuke route, naar de hut. Verderop in de vakantie zullen we er vast nog een keer naartoe lopen. Al zal het dan misschien minder mooi weer zijn, want dit pad is ook prima begaanbaar in de regen - en dus eerste keus om de benen te strekken op een wat mindere dag.
tijd voor thee, vlakbij de Bärentritt
Al vroeg in de middag zijn we thuis. Een goede gelegenheid om een was te draaien, en een rondje richting dorp te lopen. Wat zou de Coop voor ijs in voorraad hebben? We kiezen Cornetto’s, het is tenslotte vakantie. De caissière kijkt grimmig als voor de gelegenheid betaald wordt met een handvol muntgeld. Sorry, het is gepast en het is maar voor één keer, nu is de portemonnee bijna leeg.