Dag 9: Eindelijk uitzicht bij de Gspaltenhornhütte
uitzicht op de gletsjer
In ieder geval tot vroeg in de middag zal het vandaag goed weer zijn, met weinig bewolking. En hoewel we er al twee flinke wandeldagen op hebben zitten, besluiten we toch om nog eens naar de Gspaltenhornhütte te gaan. We willen namelijk graag het uitzicht daar bewonderen, iets wat ons bij ons vorige bezoek aan de hut (in 2009) helaas niet wilde lukken.
blik in het Kiental, Golderli in 1-augustus tenue
Vroeg op pad, om 6 uur gaat de wekker. Snel ontbijten en inpakken. De auto heeft vandaag geluk,
die mag ook eens van zijn plek. Om 7 uur draaien we de parkeerplaats in Kiental op.
We kunnen weer van start.
Eerst het bekende stuk langs de beek, tot aan de Tschingelsee. Het is mooi helder,
we kunnen het niet laten om de eerste foto’s te schieten. Op de verharde weg aangekomen
zien we een wegwijzer met ‘Bärenpfad’ richting Golderli. Kom, laten we
dat pad eens proberen. Het is onderdeel van de Kientaler Sagenwege, op dit smalle pad
naar boven zouden verschillende gevechten met beren hebben plaatsgevonden die soms niet
(en soms wel) goed afliepen. Tenminste, als je het verhaal op het bord bij het pad wilt geloven.
waterval, Blüemlisalp, Hohtürli van de andere zijde, bij Gamchi
Het gaat vlot omhoog naar Golderli, en daarna gaan we via Steinenberg naar Brügli waar het pad richting Gspaltenhornhütte begint. Een lekker lui pad, zeker tot aan Gamchi. We zijn dan bijna 3 uur onderweg maar er zitten pas 750 hoogtemeters op. Na Gamchi begint het betere werk. Het stuk langs de bergwand waar het water als een kletterbui naar beneden komt herinneren we ons nog wel. Er staan nu zelfs leenparaplu’s bij, helaas voor ons aan de ‘verkeerde’ kant van het waterballet.
het einde van het dal, Gspaltenhornhütte
Daarna wordt de stijging wat forser, maar toch niet echt lastig. En het uitzicht wordt hoe langer hoe mooier. Om half 12 zijn we bij de hut. In dit uithoekje zal het nooit zo druk worden als bij de Blüemlisalphütte, toch zit het terras gezellig vol. Het merendeel van de bezoekers zit al aan het bier, is dat wel een goed idee met de terugtocht nog in het vooruitzicht? Wij houden het bij een grote mok schwarzer Tee.
bij de hut, aan de thee, Gspaltenhorn, steenbreek
naar beneden, gletsjer, fotograaf, kleine vos
We hebben op de heenweg flink doorgelopen om toch vooral met weinig bewolking bij de hut te zijn. Op de terugweg nemen we er ons gemak van. Lekker wat foto’s maken, een lange lunchpauze vlakbij de beek. Omdat het zo makkelijk loopt gaan we ook op de terugweg langs Steinenberg.
Gspaltenhorn, gletsjermelk, regenbui, stenen vouw
Even een afzwaai bij Golderli voor de alpaca’s en dan nog eens het Bärenpfad. De bewolking komt maar langzaam op en dat maakt dat het op het eind van de route flink heet is. We zitten op 900 meter, toch 300 m lager dan we op de Kanderstegse wandelingen gewend zijn. De waterflessen zijn dus leeg als we op de parkeerplaats aankomen maar er is daar - zoals heel vaak - een openbare waterbak met heerlijk koel water!
alpaca, Tschingelsee
Het is zondag, én 1 augustus, de nationale feestdag. Een paar jaar geleden was het ondenkbaar maar tegenwoordig zijn in Zwitserland veel winkels gewoon open op deze dag. Dat komt mooi uit, want eigenlijk valt de avondmaaltijd van vandaag een beetje karig uit - en dat na zo’n forse wandeling. Bij de dorpswinkel kunnen we nog net wat extra soep en tomaten inslaan. Het is wel duidelijk dat de klanten hier vooral scouts zijn. Bij de soep is er keuze tussen 5-literblikken of éénkopsverpakkingen!
Op een van onze eerste vakanties in Kandersteg hebben we er het 1-augustusfeest al eens
meegemaakt. Op zich niet zo bijzonder, maar de intocht van de bevolking van het KISC
(Kandersteg International Scout Centre, een groot kamphuis met kampeerterrein buiten het dorp)
willen we nog wel eens zien. Dus gaan we rond kwart voor 9, gewapend met een paraplu, richting
dorpscentrum. De plaatselijke harmonie zet zijn beste beentje voor, kleine kindertjes houden
samen met papa of mama hun lampion stevig vast. Als we niet op vakantie waren zouden we nooit
naar zoiets toegaan. Dan zien we in de schemer de fakkeloptocht aankomen. Toch wel een
indrukwekkend gezicht.
Voor de gelegenheid hebben de scouts zich allemaal keurig in hun uniform gehesen. Ja, de Schotse
groepen zijn zelfs in kilt! Er lijken dit jaar wel heel veel scouts op het terrein te logeren,
er komt maar geen einde aan de stoet. Als de laatste fakkels voorbij zijn gekomen sluiten we aan.
Hup, naar de feesttent waar een jodelgroep, alpenhoornblazers en zo meer op zullen treden.
Maar helaas, dan barst de enorme bui los die voorspeld was. Met een opgestoken paraplu is deze
zondvloed niet te stuiten. Soppend in onze sandalen komen we weer thuis. De totaal verregende
scouts (een regenjas hoort immers niet bij het officiële uniform) rennen ginnegappend op blote
voeten over het asfalt. Je kunt immers maar één keer goed nat worden.