Dag 10: Rustigjes naar Gastereholz
een bruggetje over de Kander
De laatste drie dagen hebben we drie flinke tochten gelopen, het is tijd voor een rustdag.
Eerst uitslapen, dan de boodschappenlijst opmaken, dan op strooptocht naar de Coop. En al die tijd
is het helemaal niet het voorspelde regenachtige weer, nee het is gewoon droog en de zon straalt
aan de hemel.
Omdat het nu eenmaal rustdag is nemen we iets lekkers mee voor bij de thee. Dat is ook vakantie,
’s morgens om 10 uur in de tuin in de zon zitten, met thee, koek en een boek. Maar natuurlijk
kriebelt het toch een beetje: we willen nog wel even op pad. Omdat de voorspelling niet echt goed is
besluiten we lekker op ons gemak naar Hotel Waldhaus te lopen, en daar een stukje verder het
Gasterental in te slenteren.
Kanderschlucht, centaurie
Intussen is de bewolking komen opzetten en het is wel duidelijk dat het niet de hele dag
droog zal blijven. Bij Sunnbüel doen we daarom alvast de regenhoezen om de rugzakken en nemen
de paraplu in de hand. Jawel hoor, al bij het eerste stuk door de Kanderschlucht valt er
een bui. We nemen daarom de ‘grote’ weg naar Waldhaus, dat scheelt weer
natte schoenen. De bui is echter geen opmaat tot een verregende dag. Al na een kwartiertje
trekt de bui over en zijn een paar kleine plukjes blauw te zien. Ideaal weer om de weg
naar Selden eens wat verder af te lopen.
Onderweg is altijd wel iets te zien. De rivierbedding is vlak na Waldhaus erg breed,
met allerlei smalle ondiepe stroompjes, afgewisseld door plekken met begroeiing. Op een
stenige plek in de rivierbedding zien we tot onze verbazing hier en daar gas opborrelen
uit de bodem. Niet continu, na een tijdje houdt het op de ene plek op en begint het ergens
anders. Een echte moeraslucht hangt hier toch niet, wat gebeurt hier?
de brede bedding van de Kander, wat borrelt hier toch?
De zon breekt wat meer door. Bovendien krijgen we om 12 uur een bankje in zicht: het is lunchtijd! Met zicht op een bloemenweitje waar allerlei vlinders ook aan het lunchen zijn, maken we een boterham soldaat. Kop thee erbij, echt relaxed. En wat is het hier rustig. Uit de bergwand tegenover ons komen de nodige watervallen naar beneden, zelfs van binnenuit de berg. De bewolking trekt op, het is gewoon een heerlijke dag.
Na de lunch wandelen we nog wat verder richting Selden totdat we bij de aftakking naar
Gastereholz komen. We willen niet precies dezelfde weg terugnemen en dus hebben we een bruggetje
over de beek nodig. Aan de overkant lopen we op ons gemak terug. Het bankje bij het begin
van het huttenpad naar de Balmhornhütte nodigt uit tot een tweede pauze. Alweer een zonnetje!
Aan de ondiepe oevers van de Kander, waar het water bijna stilstaat, wemelt het zowaar van
de dikkopjes. Ze zijn hier veel later dan in Nederland, en nog geen pootjes te zien.
Op het pad wordt het nu ook iets drukker. Meer mensen profiteren van het weer dat beter is
dan voorspeld. Want: de hele terugweg valt er geen druppel.
erebia, water uit de berg, en nog eens, boerderij bij Waldhaus
We lopen eens een keer over de hoofdweg terug naar het dorp. Dat is ook best leuk. Vooral de wat
oudere chalets zijn versierd met houtsnijwerk en schilderingen. Veel huizen herbergen één of meer
zwaluwnesten onder de kap. De bewoners ervan scheren ijverig over de weiden, op zoek naar insecten.
Na ruim 3 uur lopen zijn we weer terug op honk. Mooi uitgemikt, terwijl het theewater aan de kook
komt valt er een flinke bui!