Dag 14: Toch nog een barbecuevuurtje
veel rook, weinig warmte
Het regent wanneer we ’s morgens wakker worden, en daarom draaien we ons nog eens om. Als we na een beetje uitslapen aan het ontbijt zitten, valt onze mond open van verbazing: buiten, in de wei waarop ons terras uitkijkt, dartelen twee reeën rond! We hoeven dus helemaal niet zoveel moeite te doen met vroeg opstaan en flink stijgen, het wild komt ook gewoon naar je toe ...
reeën vlakbij huis, Kunst in Kandersteg
Langzaamaan wordt de hemel wel steeds lichter en het ziet ernaar uit dat we best nog een stukje droog kunnen gaan wandelen. Eerst maar eens alles inpakken, thee drinken, lunchen. Dan is er een mooi stuk blauwe lucht te zien en gaan we lekker op pad, barbecuen bij de Oeschinensee.
ja - de zon schijnt, voor het laatst bij de Oeschinensee, overhangende rotsen, vrije (water)val
Voor het laatst deze vakantie lopen we rond het meer. Op ons gemak nemen we het pad langs de noordwest-oever om een leuk barbecueplekje uit te zoeken. Niet al te lang geleden is hier hout geoogst. De kleinere takken zijn blijven liggen, goed nieuws voor alle stokers. Helaas is het hout wel kleddernat na alle regen van de afgelopen dagen. We zullen moeten afwachten of ons vuurtje zal lukken.
de vlam erin, wapperen - wapperen
Op een mooie plek aan het water slaan we ons bivak op. Vorige stokers hebben al een stenen
vuurcirkel gemaakt, we gaan aan de slag. Dunne takjes, dikkere takken. Hans bouwt een mooi stapeltje,
steekt er wat papier tussen en ... aanmaakblokjes. Jawel, we gaan niet zo moeilijk meer doen.
28 blokjes voor CHF 1.20, daarmee maak je het jezelf een stuk makkelijker.
Het vuurtje brandt vlot dankzij de aanmaakblokjes maar zodra deze opgebrand zijn wordt het toch
weer tobben. Waaieren, waaieren, het vuur rookt ontzettend maar geeft weinig warmte af. De eerste
worstjes krijgen een mooi verbrand velletje en blijven verder steenkoud. Ach, we ruiken weer goed
doorrookt, we hebben weer leuk gespeeld en de rest van de worstjes gooien we gewoon thuis in de pan.
Op de terugweg kunnen we zien dat er boven 2400 meter op heel veel plaatsen sneeuw is gevallen.
Zo snel gaat dat hier. We genieten nog eens van de omgeving. Het zal vast niet voor het laatst
zijn dat we hier wandelen maar voor 2011 hebben we andere plannen.
Thuis aangekomen ruimen we de laatste spullen op. Eten, afscheid nemen van de familie Künzi.
De laatste ijsjes moeten nog op, en het sinaasappelsap, en de chocolade. Dan gaan we vroeg naar bed
want we willen vroeg in de ochtend vertrekken.