Dag 6: Marchegg, een nieuw uitzichtspunt
veel tinten groen bij Marchegg
’s Morgens een staartje regen, daarna een heel behoorlijke dag. Dat is wat de weerboer ons belooft voor vandaag. Inderdaad, bij het opstaan is het zwaar bewolkt en er valt miezer. We besluiten de gok te wagen. Eerst naar het Saustal, daarna via een ons onbekend paadje langs Marchegg en Mürren naar huis.
Een paar jaar geleden is er een speciaal MTB-pad aangelegd van Grütschalp naar beneden. Daarbij was de route voor wandelaars gesneuveld. Nu zijn we enkele jaren verder, en is het wandelpad in ere hersteld. Het kruist een paar keer de fietsroute – dus oppassen! – maar wie wil kan weer ouderwets zweten tussen Lauterbrunnen en Grütschalp. Want dit pad is steil!
toch nog een droge pauze; alpensalamander
In de miezer en mist kan wat zweet er nog wel bij. Behalve één wandelaar die dichtbij Lauterbrunnen de hond uitlaat, zien we niemand. Als we het bergstation van het baantje voorbij zijn, gaan we speuren naar een beschut bankje. Een bankje wordt het niet, wél een paar stenen onder een overhellend rotswandje. Zo zitten we lekker droog met onze verdiende mueslireep.
Is droogte leuk? Niet voor alles in de natuur. Alpensalamanders houden wel van wat nattigheid. We zien er zomaar ’n stuk of tien wanneer we verder lopen naar Sausmatten. Het is jaren geleden dat we op één dag (of zelfs in één vakantie) zoveel salamandertjes ontdekt hebben. En wij zijn de enigen die hiervan genieten. Nog steeds helemaal niemand te zien op dit pad.
af en toe zon; rijpe bosbessen; paddenstoelen in wording; pauze bij Marchegg
Tot zover was de route bekend. Nu komt het nieuwe stuk. Vanaf Sausmatten verder omhoog naar het uitzichtspunt Marchegg. Af en toe breekt de bewolking een beetje open en zien we een fragmentje bergtop. Dichtbij is het leuker. Mmm, rijpe bosbessen! En een hochmoor-achtig landschap dat goed past bij nevel.
De klim naar Marchegg eindigt bij een bankje. Het is een beetje vroeg maar we hebben al hard gewerkt. Tijd voor een boterhammetje. Af en toe is er meer berg te zien. Hier komen we nog eens terug met goed weer, dan moet het uitzicht echt de moeite waard zijn.
silene; Turkse muts
Iets verderop komen we de eerste wandelaars tegen. Bij een tweede bankje, met waarschijnlijk ook een prima uitzicht op een heldere dag. Het uitzicht hier geldt niet alleen besneeuwde bergen. Het pad slingert door een geweldig mooi bloeiende alpenweide. Er groeien onder andere verschillende orchideeënsoorten, silene en Turkse muts. Die laatste laat zien dat de zomer dit jaar een beetje achterloopt, want normaal gesproken is deze plant begin augustus al uitgebloeid.
We beginnen in het gebied boven Mürren te komen, met als gevolg meer drukte. Allemaal hebben we pech: het wordt niet droog en half bewolkt maar het gaat serieus regenen ... Onder de paraplu eten we onze tweede lunch. Ondanks de nattigheid gaan we toch via de Allmendhubel naar Mürren. De route kan korter maar dan gaan we meer door boerengebied – met alle modderfestijnen van dien.
toch nog mooi; Mürren komt dichterbij
Zowaar onder een zonnetje komen we in Mürren aan. We hebben nog wat fruit over, en er staan bankjes met gezellig uitzicht op Eiger, Mönch en Jungfrau. Weliswaar in de wolken, maar tóch. Het voelt alsof we er zijn. Dat is boerenbedrog, we moeten nog ca. 800 meter omlaag. Eerst kuieren naar Winteregg, daarna flink uitkijken op de steile (en soms glibberige) afdaling naar Lauterbrunnen.
steenbreek; de eerste huizen van Mürren; alweer een waterval; diner van Zwitsers formaat
Acht uur na vertrek zijn we terug op honk. Ondanks de
regen tevreden. Alpensalamanders en speciale alpenbloemen maken veel
goed. Na wat fruit en een hete douche bellen we aan bij de familie
Müller. De Wifi doet namelijk moeilijk! Het blijkt dat ook in Zwitserland de
standaardtruc werkt: alles uitzetten, weer aanzetten et voilà.
Na een dag ploeteren verdienen we vandaag een diner van Zwitsers
formaat. Het
past nét op het bord en gaat schoon op. Morgen dan misschien écht een
droge en wat zonnigere wandeldag?