Dag 7: Top of Männlichen
eersteklas uitzicht bij de Männlichen
Ja, dit wordt de allereerste dag met prachtig, zonnig wandelweer. Al bij het opstaan zijn de bergtoppen in de omgeving allemaal goed te zien. Dus snel ontbijten, inpakken en wegwezen. Het plan is om naar de Männlichen te lopen en daarna via Kleine Scheidegg weer naar huis.
vroeg van start; vroeg in Wengen; pauze in de schaduw; de zon schijnt!
Het Appelpaadje gaat ons een stuk beter af dan zondag. Het scheelt ook wel of je er om half 8 ‘s morgens in de schaduw loopt, of om half 3 ’s middags in de zon. Binnen een uur staan we in het centrum van Wengen. De knikkerbaan bij het station is niet de enige! In de kinderspeeltuin aan de hoofdstraat staan er ook twee. Is dit een nieuwe trend? Uitproberen lukt helaas niet, er zijn geen kogels/ballen.
van alles over lawines; bijna boven
Hup, verder naar boven. In totaal hebben we zo’n 1500 meter te stijgen en daarvan zijn er nog geen 500 achter de rug. Het vroege opstaan wordt beloond. Tot bijna tussen de lawineschermen hebben we grotendeels schaduw. Verder is het pad niet bijzonder steil, modderig of glad. Het loopt gewoon lekker. Vanaf Parwengi zijn er ook nog informatieborden over lawines, lawine preventie, enzovoorts. Dan lijkt het extra snel op te schieten.
treed binnen!; bekroning van de tocht naar boven
Tot aan het bergstation van de Männlichenbahn zijn we drie mensen tegengekomen. Dat verandert natuurlijk zodra we boven zijn. Van beide kanten worden mensen met de kabelbaan aangevoerd en dan zijn er ook nog wandelaars die vanaf de Kleine Scheidegg komen. Allemaal in file naar het paleis van Koning Männlichen, Raadsheer Mönch en Koningin Jungfrau op 2343 meter hoogte. Een grote kroon siert de top. Zelfs wij gaan naar boven, voor de laatste etappe van de multicache die we onderhanden hebben (helaas, wéér zonder vondst ...).
een mooie pauzeplek; Koe van Troje
Hans pikt nog net een leeg bankje in voor de lunch. Eén van de vele bankjes met het profiel van Eiger, Mönch en Jungfrau verwerkt in de rugleuning. Ze zitten perfect en het uitzicht is óók perfect. Veel zon, veel sneeuw en leuke windveren in de lucht.
Nadat we flink gebunkerd hebben, dalen we af. Bij het restaurant is een nieuwe kinderattractie gebouwd. Een enorme houten speelkoe. Het lijkt wel een ‘Koe van Troje’! Helaas zijn we te oud voor dit soort speeltuig. We voegen in bij de stroom wandelaars naar Kleine Scheidegg.
Zelfs in een minder goed toeristenjaar blijft dit pad druk-druk-druk. Bijna iedereen met smartphone in de hand, bijna alle bankjes bezet. De top van de Eiger verbergt zich vaak in de wolken maar is ook af en toe te zien. Geweldig, wat een uitzicht.
Eiger; Kleine Scheidegg in zicht; kauwtje voeren; onbevreesd
Na een bochtje komt Kleine Scheidegg in zicht. We willen nóg wel een lunch. Maar waar is plaats? Tegenover het station is een soort tribune gebouwd (worden hier wel eens uitvoeringen gegeven?). Ruimte genoeg op de banken. Rond het station cirkelen de nodige alpenkauwen. We zullen ze eens proberen te lokken met wat brood. Ja hoor, dat lukt prima. De dapperste kauw eet zelfs uit de hand. Hij/zij moet wel, want heeft twee halfwas jongen achter zich aan die regelmatig komen bedelen. Dan is er een boel voer te verzamelen.
keizersmantel; apollovlinder
Tot aan Wengernalp nemen we de standaard route naar beneden. Daarna kiezen we voor het minder drukke pad via de Staubbachbänkli. Er bloeien volop bloemen en dankzij de zon zijn er eindelijk volop vlinders te zien. Eén weitje zit zelfs vol met apollovlinders, een soort die toch voornamelijk aan de zuidkant van de Alpen zit.
Ook op een rustig pad duurt het lang voordat de afdaling gedaan is. Als eindelijk de Staubbachbänkli (liefst negen stuks) in zicht zijn, zijn we best toe aan pauze. Er zitten immers nog appels in de rugzak. Zo beginnen we weer wat uitgeruster aan de laatste etappe.
vanaf een Staubbachbänkli; zelfbouwbaan
Hé, wéér een kogelbaan, nu van regenpijp. Er hangt een kaart met uitleg bij. De VVV van Wengen heeft dit verzonnen, er staan banen op diverse plekken. En ... dat we nergens ballen vonden is geen wonder. Die moet je namelijk bij de VVV kopen voor 4 frank per stuk.
Redelijk makkelijk nemen we de laatste afdaling. Na 9 uur wandelen zijn we thuis, ruim 1650 hoogtemeters en 25 lengtekilometers ‘rijker’. Morgen iets minder weer, dus een ideale boodschappendag.