Dag 9: Ontdekkingsreis rond Innerwengen
uitzicht op de Staubbach vanaf een Staubbachbänkli
Deze dag wordt volgens SRF Meteo de eerste van een week vol zon. Maar ja, als we ’s morgens om 7 uur naar buiten kijken zijn er wel heel veel wolken te zien. Toch gaan we volgens plan op pad.
nog geen zon; alternatieve Zwitserse tuin
Tussen alle afgesloten paadjes door laveren we naar Ausserwengen. Best een steil klimmetje waarbij menig zweetdruppeltje valt. De tuintjes in het buurtschap zijn niet altijd typisch Zwitsers. Geen (nou ja: minder) geraniums maar cactussen; en geen tuinkabouters maar houtsnijwerk.
mooi houtsnijwerk; ook dit jaar geen uitzicht; waar is die Sneeuwbal?; Chilchstein
Langs het paadje naar de Hunnefluh staat een prima bankje voor de eerste pauze. Daarna wordt de wandeling een eitje. Nergens steil, nergens modderig, helaas ook nog nergens uitzicht. Zowel op de Hunnefluh als op de Leiterhorn zijn voornamelijk wolken te zien.
We zouden bij de Leiterhorn kunnen afdalen naar Burglauenen en dan via Zweilütschinen naar huis kunnen lopen. Dan wordt het wel een lange tocht en als we niet een kilometer langs de grote weg willen lopen komt er ook nog een tussenstijging naar Isenfluh bij – het ‘luie’ pad langs de Lütschine is momenteel immers grotendeels afgesloten.
Dus wordt het plan B: naar Äussere Allmen en met een flinke bocht om Wengen heen naar beneden. Er lopen hier ontzettend veel paadjes die we nog lang niet allemaal blijken te kennen. Er is een bomenleerpad waarop je eigenlijk niet zoveel over bomen leert. De boom die bij een naambordje zou moeten staan, is vaak niet te vinden. Het lijkt erop dat de aanplant die bij het pad hoort, de laatste droge zomers niet heeft overleefd.
groene oase; fraaie bergahorn
De Chilchstein, een enorm rotsblok in het bos, is eveneens nieuw; net als het pad verderop dat langs mooie bergahorns en over weitjes naar de zuidrand van (Inner)Wengen slingert. Toegift is een vervallen voormalig hotel, meer een spookkasteel. Woont de Addams Family hier? Of gaat hier ooit nog iemand renoveren?
spooky; maar zó kan het ook
Vandaag is er uiteindelijk wél zon, ideaal om de laatste pauze weer bij de Staubbachbänkli te nemen. Het Appelpaadje naar beneden gaat steeds makkelijker. We zijn prima in conditie voor de grote tocht van morgen: eerst met de trein naar Grindelwald en dan te voet via Station Eigergletscher terug. Daar hebben we enorm veel zin in!
Na afloop gaan we lekker buiten op ons terras zitten. De zon schijnt, het boek is nog niet uit. Als de lucht dichttrekt verkassen we naar binnen. Ook daar smaakt het diner prima!