Dag 3: Een flinke route langs de Tungelpass
Vroeg op, maar dat blijkt niet zoveel nut te hebben. Rond 6 uur zit het hele dal nog in de wolken!
We willen graag de lange tocht naar het Tierbergsattel maken en dan een keer bij helder weer zodat
we het uitzicht kunnen bewonderen. Dat lijkt er vandaag niet in te zitten.
Maar een goede wandeldag zit er wel in. Dus: op pad! Eerst even boodschappen doen. Voor een paar dagen
voorraad in de koelkast geeft altijd zo’n prettig gevoel. Heerlijk, hongerig thuiskomen en
binnen de kortste keren aan tafel zitten. En ansichtkaarten, die hebben we ook nog niet gekocht.
Tot slot lopen we binnen bij de slager. Die heeft een stevig formaat, dat schept vertrouwen in zijn
schnitzels.
nat weitje, op een grote paddenstoel, sporen!, in de alpentuin
We gaan eens een rondje aan de westkant van het dal maken. Eerst naar boven, naar Leiterli. Inmiddels
is de zon doorgebroken zodat we flink kunnen gaan zweten. Tja, een oosthelling, en niet zo heel vroeg
van start, dan krijg je zulke dingen. We lopen toch in één keer door naar Stoss. Dan
schiet het tenminste lekker op.
We zijn wel toe aan een theepauze en daarvoor vinden we een ideale plek: bij een van de speeltuintjes
die aan het Murmeli-trail liggen. De Zwitsers hebben erg hun best gedaan op de speelwerktuigen (ook
op andere plekken aan het pad zou je willen dat je weer kind was!). Iets verderop is een houten huisje
met als thema diersporen, eveneens de moeite waard.
Na de theepauze schiet het nog steeds goed op. De zon verdwijnt af en toe achter de wolken, het pad is breed en
naar Leiterli is het niet ver meer. Daar komen we aan rond lunchtijd. In de alpentuin barst het van de
bankjes, keus genoeg. We blijken vlak langs een cache te komen. Ah, da’s weer eens leuk. Het is
nauwelijks om maar we treffen wel een mooi smal paadje tussen de alpenbloemen, en een cache op een
voor ons onbekend uitzichtspuntje. Daarvoor doe je het toch!
wilde bieslook, een heel veld vol
De route wordt een uurtje écht makkelijk. Een hoogtepad tot aan de Tungelpass, door weiden met prachtige bloemen. Op een gegeven moment zien het helemaal paars-roze van de wilde bieslook. Dat hebben we nog nooit meegemaakt. Een stel Zwitsers dat op pad is, wijst ons ook op de vanille-orchissen die hier uitbundig bloeien. Maar die kenden we al uit Kandersteg.
koninginnenpage, bij de Tungelpass, Iffigsee, Iffigfall
Bij de Tungelpass hebben we formidabel zicht op het Saanen-dal. Nauwelijks mensen op pad, heerlijk weer,
de dag is nu al geslaagd. We moeten nog wel ‘even’ omhoog naar de Hängstesprung. Daarna
gaat het weer bijna vanzelf totdat we de Iffigsee in zicht krijgen. Als bij toverslag is het veel drukker.
Een Zwitserse wandelclub is volop kletsend op pad, en rond het meer zitten diverse groepjes te picknicken.
Rondom ons heen is het Schwyzer-Dütsch wat de klok slaat (en gelukkig geen Nederlands!).
Nu wordt de route heel bekend. Omlaag naar Iffigenalp, omlaag naar Pöschenried en dan langs de
Iffigbach terug naar Lenk. Een flinke tippel maar het is de moeite waard geweest!
omlaag na de Iffigsee, regenboog bij de Iffigfälle
Iets voor zes uur zijn we weer op honk. Honger!! En nog veel meer dorst. Water en thee zijn niet aan te slepen. Een ijsje of een biertje hebben we wel verdiend maar zijn helaas niet in huis. Nee, we gaan vandaag de deur toch niet meer uit ...