Dag 10: Naar de Schattho ... nee, Tierberg met barbecue na
Schatthorn
Wat hebben we al veel gedaan deze vakantie, en wat zouden we nog kunnen ondernemen?
Door alle rondwandelingen die we al onder de voeten hebben gehad zijn er niet zoveel
plekken meer waar we nog niet geweest zijn.
Eén van de kanten die we nog graag op willen is richting Rawilpass, of misschien
naar de Wildstrubelhütte die in hetzelfde hoekje ligt. Maar dan moet het een beetje
helder weer zijn, anders is er weinig aan.
Nee, het is niet helder deze morgen. Alle hoge toppen zitten in de wolken. Vandaag hoeft
de auto dus niet naar Iffigenalp. Het is handiger om vanuit huis te starten, dan kunnen we
best wat hoogtemeters maken zonder met ons hoofd in de wolken te lopen.
De keus valt op een tocht richting Hahnenmoospass, maar dan uitgebreid met een klim naar de
Schatthorn. Deze hoek van het dal hebben we nog niet echt bewandeld, we zijn dus benieuwd.
zoek het echte konijn!, wel heel spannend bruggetje
Het begint al goed, of eigenlijk niet zo goed; het pad dat we omhoog willen nemen richting Laubbärgli loopt dood. Blijkbaar zijn we hier niet de enigen die verdwaald zijn. In een voortuin zit een konijn in zijn ren. Uh, maar wat is hier allemaal verdwaald?! Als we eenmaal op de goede weg zitten schiet het wel lekker op, en het pad langs de beek (de Usserer Sitebach) is de moeite waard. Wandelen door gemengd bos kun je in Zwitserland niet zo vaak. Gelukkig hoeven we de zeer spannende brug over de beek niet te nemen!
Laubbärgli, wondklaver
Alweer na de eerste pauze komen we aan bij berghut Laubbärgli. De wolken zijn intussen wat verder gezakt dus veel uitzicht is er niet, maar goed, dat hadden we ingecalculeerd. Eerst maar eens de cache zoeken die hier in de buurt ligt en dan ... getver ... begint het te regenen.
Tierberg, kijkje in het Engstligental
Dat is een streep door de plannen. Het trekt ons niet zo aan om de komende 500 hoogtemeters door
de wolken, en misschien door de regen, te lopen. We kiezen voor een wat lagere route naar de
Hahnenmoospass. Omdat het geijkte pad naar de pas er bijzonder modderig uit ziet nemen we de weg
naar een kluitje almhutten. En zowaar, de wolken trekken op en de zon piept erdoor.
Dan kunnen we de plannen weer een beetje bijstellen: een omweggetje naar de Tierberg zit er wel
in. Op het hoogste punt van de dag kunnen we mooi zowel het Simmental als het Engstigental in
kijken. Tijdens de pauze zakken de wolken helaas wel iets maar het blijft in ieder geval droog!
liep hier een murmeltier?, over de graat, mooi gesteente, nu nog Milka-kleuren
De wandeling over de graat richting Hahnenmoospass is een beauty. Als je de graat vanuit de
Lenker kant ziet lijkt het een mak groen gevalletje maar vanaf de Adelbodense kant heeft hij
een veel rauwer karakter. De gevouwen steenlagen zijn hier prachtig te zien.
Nog een pauze bij de Hahnenmoos, en dan is het tijd om de geijkte weg naar beneden te nemen.
De lucht trekt open, we kunnen ons misschien wel aan plan A houden: ’s avonds lekker
vuurtje stoken bij de Wallbach.
leuk en lekker!
Met vooruitziende blik hebben we ’s morgens bij het boodschappen doen al barbecueworstjes
ingeslagen. In het vakantiehuis pakken we gauw alles in wat we nodig denken te hebben. Genoeg
lucifers, aanmaakblokjes, borden en bestek, van alles te eten. Bepakt en bezakt beginnen we aan
ons tweede tochtje van vandaag, richting Wallbachschlucht.
Vuurtje stoken kun je zo simpel maken als je zelf wilt, merken we. Ploeteren met kranten, talloze
lucifers en nat sprokkelhout is nergens voor nodig. Men neme aanmaakblokjes, droog hout uit het
houthok bij de Brätelstelle en één lucifer is voldoende! Al na een kwartiertje
zitten we heerlijk aan de barbecue. Wat is dit toch leuk en lekker.
Als ook de boterhammen, salade, meloen en yoghurt op zijn doven we het vuur en gaan nog even op
pad voor ‘Uf all Fäll’, de laatste cache van de dag. Het was weer mooi, leuk en gezellig.