Dag 4: Murmeltiere en knikkerbanen

aan het werk voor de winter

Geen wekker nodig, als Herr Schläppi ’s morgens rond 6 uur naar zijn werk gaat horen we zijn auto en zien we de automatische buitenverlichting. Dat is dan voor ons het sein om op ons gemak op te staan.

bij de partytree; waar is het monster?

Het is nogal bewolkt maar er is een droge dag voorspeld. We gaan op pad naar de Trütlisbergpass, ons favoriete plekje om murmeltiere te spotten. Meteen gaat het bergop; we hoeven niet door het dorp maar kunnen vanaf huis langs de ‘partytree’ rechtstreeks naar de Wallbach lopen.

daar is het monster!; watergeweld

Door de Schlucht is het altijd mooi. Het Wallbachine-monster lijkt weer wat extra stenen gekregen te hebben. Sjips, dat zijn we dus vergeten mee te nemen uit Waalre! Restaurant Wallegg komt snel in zicht maar kost wel weer de nodige zweetdruppels.

op weg naar Lochberg; geen murmeltiere; gentianen; poelgentiaan

Die vallen ook in de route naar Lochberg. Echt lekker lopen we niet vandaag ... maar natuurlijk houden we wél vol. Gewoon de eerste pauze wat meer naar voren trekken en dan een tweede rust vóór de pas.

Onderweg hoort Hans al wat gefluit. We speuren een rotsformatie af die best murmeltier-potentie heeft. Helaas, als er bewoners zijn zien we ze toch niet. Qua alpenflora lukt het beter: er staan mooie (‘gewone’) gentianen en ook veel poelgentiaan.
Anders wordt het bij de pas. Net vóór de overgang zit een stevig dier heel alert te waken. Yes, de eerste is binnen!

één van de murmeltiere; pauze

Op onze favoriete pauzeplek hopen we meer murmeltiere te zien. Maar op een kopje na dat net boven het gras uitsteekt, is de oogst nihil. Dan toch nog even een klein stukje terug voordat we richting Gryden lopen. Goed idee! Behalve het dier dat we al eerder zagen, spotten we er nóg twee. Misschien ligt het aan de windrichting; deze kant ligt in de luwte. Eén murmeltier is druk met het verzamelen van droog gras. Alvast voor het winterhol?

op weg naar Gryden; altijd mooi; opvallende rotsformatie; bij Leiterli

Op deze manier is de dag al meer dan geslaagd. En dan moet het pad door de Gryden nog komen. Dat is indrukwekkend als altijd. Hoewel de zomervakantie hier al voorbij is, is het trouwens best druk.

We lopen het standaard rondje, d.w.z. het pad naar Leiterli en daarna de Murmeli-trail naar Stoss. Het kinderpad heeft hier en daar een upgrade gekregen. Speuren naar dierfiguren (net als op de Luchs-trail) en vooral aan het eind: extra knikkerbanen! Vorig jaar was er een nieuwe indoor-knikkerbaan. Dat is vast een groot succes geweest want nu zijn er liefst 3 knikkerbanen. Eén nieuwe waar je eerst ingenieus een soort biljartbal naar een hoog gat moet hijsen; en nog een nieuwe waar een hele emmer vol ballen klaar staat om zelf in grote goten te laten rollen. Wat is spelen in de bergen toch leuk!

op het Murmeli-trail; nieuwe knikkerbaan

Minder leuk is het laatste stuk dalen vanaf Stoss. We hebben het wel gehad, maar moeten nog bijna 600 hoogtemeters aftikken. Thuisgekomen hebben we ons ijsje meer dan verdiend.

Voor de eerste keer in deze vakantie kunnen we ’s avonds buiten eten. We scheppen een groot bord vol met Mexicaanse sardines. Even energie aanvullen. Morgen wordt opnieuw een mooie dag. Daar gaan we van profiteren. We nemen de trein en wandelen een stukje verderop.

Route op 18 augustus 2026