Home Vakanties Wandelpaden Fietsen Overig
 
1   Lenkersee
2   Nessli
3   St. Stephan
4   Gryden
5   Höhlenpfad
6   Iffigenfall
7   Rohrbrücke
8   Hornberg
9   Blumenstein
10 Schatthorn
11 Lenkersee
12 Tungelpass
13 Hohberg
14 Simmenfälle
15 Tot slot

Dag 8: Vliegfeestje

publiekstrekker: Patrouille Suisse

publiekstrekker: Patrouille Suisse

Vroeg op, want we willen de trein van half 8 halen. Vandaag staat de route over de Hornberg op de planning. Start om half 9 in Schönried. Daar hangt nog wat nevel. Samen met de westhelling zorgt dat ervoor dat we grotendeels nog niet in de zon lopen. Da’s wel lekker, al valt er natuurlijk toch wel wat zweet.

nog in de schaduw alweer een knikkerbaan

nog in de schaduw; alweer een knikkerbaan

Zelfs vroeg in de morgen is er al luchtverkeer. Twee kleine motorvliegtuigjes. Zouden ze op weg zijn naar het Hunterfest in St. Stephan? Vanmiddag hopen we daar meer van te zien.

Zonder pauze lopen we door tot aan het bergstation van de Horneggli-bahn. Hier is weer iets nieuws te bewonderen. Wegens succes geprolongeerd, een houten knikkerbaan! Het is een flink uit de kluiten gewassen exemplaar. De benodigde knikkers hebben het formaat van biljartballen. Je moet ze helaas kopen, voor 2 Franken per stuk. Tja, dat gaan we toch niet doen. Maar een klein meisje heeft een vader die met zijn hand over zijn hart strijkt. Zodoende kunnen we toekijken hoe de knikkerbaan werkt, inclusief al het getingel wanneer de knikker weer eens een koeienbel raakt.

binnenkort wordt er gebouwd hier zijn we

binnenkort wordt er gebouwd; hier zijn we!

We pauzeren niet op het bankje bij het bergstation. Dat staat rond deze tijd nog in de schaduw. Veel beter zit je een paar minuten verder in het speeltuintje. Lekker in de zon, mueslireep erbij, dit is vakantie!

Het steile stuk hebben we al gehad. Over een hoogtepad gaan we naar restaurant Hornberg. In de buurt gaat iets extra’s gebouwd worden. Volgens Zwitserse voorschriften zijn de contouren al van tevoren aangegeven.

goeie slogan wat ruik ik

goeie slogan; wat ruik ik?

Na het restaurant wordt het druk. Veel wandelaars, veel MTB’ers ook. Het Alpenzauberpad is er nog. Het blijft leuk om je kind te voelen. Wat heeft VVV Gstaad trouwens een leuke slogan bedacht: Come up, slow down!

ideaal voor roofvogels hier wordt gewerkt

ideaal voor roofvogels; hier wordt gewerkt!

In de verte klinkt een motorzaag en we worden tegengehouden door een bosarbeider. Krrrak! Daar valt een enorme dode spar over het pad. Als de top en enkele zijtakken weggehaald zijn, kunnen/mogen we erlangs.

traditioneel Zwitsers bij de Ruwlisepass

traditioneel Zwitsers; bij de Rüwlisepass

Net als eerder zitten in deze hoek veel roofvogels. Valkjes, wouwen, buizerds: prachtig om te zien. De Reulisenpass (ofwel Rüwlisepass) komt al in zicht en daarmee het Simmental. Dus oren gespitst en ogen op steeltjes voor wat er vliegt in de lucht.

Tijdens de afdaling door het bos gebeurt er niet veel. We zijn bijna in de weiden wanneer er ineens een formatie van 5 vliegtuigen overtrekt. Wauw! Da’s mazzel, we zijn bijna op een plek met goed uitzicht.

laat de vliegtuigjes maar komen Patrouille Suisse

laat de vliegtuigjes maar komen; Patrouille Suisse

Daar fotograferen en filmen we op volle toeren. Telkens weer trekt de formatie over, op hoge snelheid. Het is heel vervreemdend: eerst zie je de vliegtuigen en daarna hoor je ze pas. Dat hebben we bij natuurkunde geleerd: gevolg van een snelheid die boven die van het geluid ligt. Maar in de praktijk is het behoorlijk wennen. Uiteindelijk lukt het Hans om een paar fraaie plaatjes te schieten van de Patrouille Suisse (het officiële demonstratieteam van het Zwitsers leger - volgens de programmafolder van het Hunterfest).

daar vloog het net nog een vliegtuig en nog een vliegtuig het Hunterfest is bijna voorbij

daar vloog het net; nog een vliegtuig; en nóg een vliegtuig; het Hunterfest is bijna voorbij

Tijdens de verdere afdaling naar St. Stephan blijven we telkens vliegtuigjes zien. En ook veel roofvogels, ze lijken wel van slag door al dat verkeer in de lucht.

Tegen de tijd dat we op de dalbodem zijn is het grootste deel van het festijn achter de rug. Mensen gaan massaal naar huis en dus is het beredruk op het station. Bijna iedereen moet naar Zweisimmen. In de trein naar Lenk hebben we het treinstel bijna voor ons alleen.

Mooi tegen 4 uur terug in Lenk. Op zondag doen we een dag iets samen met Helga en Bem. Inclusief avondeten. Als we bij de Coop brood en fruit halen, hoeven we pas op dinsdag weer boodschappen te doen – altijd makkelijk. Dan alleen nog naar boven en we kunnen neerstrijken op het terras. Met een heerlijk ijsje!

Het weer is lekker dus ook het avondeten kan buiten. De administratie bijwerken, de krant lezen en daarna op tijd naar bed.

Route op 22 augustus 2026