Dag 13: Zomaar op edelweiss-jacht

Hohberg

Geen vroeg ontbijt gepland maar toch zijn we op tijd op. We hebben een dag met mooi weer voor de boeg en nog best puf voor een wandeling. Plan is om de kant van Nessli op te gaan en dan naar de Hahnenmoos. Op die manier kunnen we goed van de bergschaduw profiteren. Rond kwart over 8 op pad.

een mooie ochtend; op weg vanaf Iffigenalp

De route voert langs het station. Daar staat de bus naar Iffigenalp te wachten, slechts driekwart vol. Vakantie hoeft niet altijd volgens plan te verlopen! En dus stappen we in, en zijn een paar minuten later op weg naar de alm.

De gids van Lenk Tourismus kletst weer vijf kwartier in een uur, in onbegrijpelijk Schwyzer-Dütsch. Het wapen van Lenk wordt getoond, en ook verder lijkt het ’t gebruikelijke verhaal. Zo komen we na een half uurtje aan bij Iffigenalp. Het waait!

Het is druk, blijkbaar heeft een flinke groep middelbare scholieren hier een uitstapje. Maar de menigte dunt snel uit. Het nieuwe dagplan is de Hohberg, tot aan de eerste edelweiss. Al vóór de wegwijzer bij de afslag ziet Hans het pad door de weiden stijgen. We kunnen het ook iets eerder oppikken. Inderdaad, we gaan de goede kant op. Toch is dit niet de officieel aangegeven route. Die loopt een stukje boven ons. Als koeien zomaar door de wei naar boven kunnen lopen, kunnen wij het ook! Het is even werken maar het lukt.

de entree tot Hohberg; wat een rotspartijen; bij het hochmoor

Na een rotsachtig stukje zijn we bij Hohberg, het mooie hochmoor. Wat prachtig is het hier, en we zijn er bijna helemaal alleen. Jammer dat het wat nevelig is. Met een strakblauwe lucht is het nog een tandje mooier.

pauze!; volop bosbessen

Na de theepauze volgen we het slingerende pad tot aan de volgende wegwijzer. Richting Iffighorn voor de bloemetjes! Overal staan bosbessenstruiken, meestal vol vruchten. In een beschermd natuurgebied mag je immers niets plukken – en blijkbaar houdt men zich daaraan.

de eerste edelweiss; op de terugweg

Net als Fanny zegt dat het tijd gaat worden voor de edelweiss, ziet Hans de eerste bloemen staan. Ze lijken een beetje schrieler dan in 2025. Zou dat de droogte zijn? De geurtest klopt trouwens. Een bloeiende edelweiss heeft een heerlijk zoete geur, precies zoals in het geurkastje van de ‘Alpenzauber’ themaweg.

fraai dood hout; piepjong kalfje

Op ons gemak dalen we weer af. We kiezen nu het pad naar Pöris. Op veel plekken lopen koeien rond. Vlak langs het pad staat een moederkoe met een piepjong kalfje. Vast nét geboren, de placenta ligt nog in het gras (blijkbaar eet de moederkoe die op).

Bij Pöris komt een makkelijk stuk, almweg tot bijna bij de Iffigenfall. Daar stuift het water op z’n fotogeniekst. De picknickbank is vrij, en een kwartiertje van ons. We zijn nog niet uitgepauzeerd of de volgende familie meldt zich al.

dat gaat er wel in; Iffigenfall

Nu volgt de standaardroute naar huis. Daar belonen we onszelf met de laatste ijsjes (en bij het avondeten: het laatste bier). Morgen nog een rommeldagje.

Route op 27 augustus 2026