Dag 11: Wyssi Flue, eindelijk met uitzicht
uitzicht vanaf de Wyssi Flue
Waarschijnlijk wordt dit de laatste dag met heel mooi weer, reden om nog een
lange tocht te plannen. Morgen wordt dan een rustdag! We staan vroeg, maar niet heel
vroeg op. Ontbijten, inpakken, en weer meteen vanaf het vakantiehuis te voet van start.
Het weggetje langs de Kander en het Scouting Centrum kunnen we inmiddels dromen.
En het pad omhoog bij Stock raakt ook aardig bekend. Bij onze eerste pauzeplaats,
vlakbij de Winteregghütte, komen de koeien nieuwsgierig kijken - en water drinken
natuurlijk.
hondsroos in bloei, koeien, toeschouwers, op weg naar de Gällihorn
Het pad naar de Gällihorn ligt al in de zon, dit is dus zweten. Maar de uitzichten
zijn er nog steeds heel erg mooi. Daarna draaien we het Üschenental in, wat hoger
dan een paar dagen geleden. Hier ligt het pad weer op veel plaatsen in de schaduw,
en dat is te merken: we moeten diverse kleine sneeuwveldjes oversteken.
Bij onze volgende pauze zijn het schapen die wat meer van ons willen weten. Eentje
likt begerig aan het handvat van de prikstokken: mmm, zout! De rest kijkt vanaf een
afstandje mee en keert ons uiteindelijk de rug toe. Gras is minstens zo interessant
als mensen.
nieuwsgierige schapen, over de Üschenengrat
Het hoogtepad loopt lekker. Als het op een gegeven moment gaat stijgen, moet er harder gewerkt worden. Beloning is een pauze op de Wyssi Flue, met prachtig uitzicht naar alle kanten. We waren al eerder hier, de laatste keer in een dikke nevel. Nu pas zien we wat we toen allemaal gemist hebben. En voor het eerst deze vakantie, kunnen we zelfs voorbij de Gemmipass het Wallis inkijken.
pauze met volop uitzichten vanaf de Wyssi Flue
Geen wonder dat het hier - voor bergbegrippen - behoorlijk druk is. Overal zitten mensen tevreden hun rugzakken leeg te eten. Zo’n mooie lunchplek hebben we nog niet vaak gehad.
Paul, uitzicht op de Daubensee
De afdaling richting Schwarenbach gaat goed in de benen zitten. Een groepje Engelse scouts presteert het om - voor zover wij kunnen beoordelen - in één uur drie keer te pauzeren. Zo bont maken wij het niet maar wanneer we bij Schwarenbach zijn is de pijp toch behoorlijk leeg.
Schwarzgrätli met sneeuw, het pad naar Schwarenbach, Schwarenbach in de verte, bij het Schwarzgrätli
In kalm tempo gaat het daarom over de Spittelmatte richting de afdaling via Waldhaus.
Zo langs de Schwarzbach is het altijd mooi. Er staan al heel andere bloemen in bloei
dan toen we hier kwamen!
Bij Waldhaus houden we nog een keer halt, en dan het laatste stukje. Helemaal soepel
gaat het niet meer maar om kwart voor 5 zijn we toch netjes thuis. Helemaal tevreden!