Dag 2: Traditioneel naar de Fründenhütte
selfie voor de vakantiekaart
Wat hebben we lekker geslapen! We zijn weer helemaal fris voor een nieuwe wandeldag. Mooi weer, dus dat wordt de Fründenhütte. Al vóór half 8 sluipen we op kousenvoeten de trap af. Van dat geklos met wandelschoenen wordt zo vroeg immers niemand blij. In de ochtendkoelte klimmen we richting Oeschinensee. Het gaat alweer makkelijker dan gisteren, lijkt het. Dat kan natuurlijk ook aan de temperatuur liggen ...
’s morgens in de vroegte, bij de Oeschinensee
Bij de Oeschinensee is al volk op de been, er wordt zelfs al geroeid op het meer. Door het bos gaan we langzaam verder omhoog, stijgen door op de rotshelling en passeren de drie bruggetjes. Nu wordt het ineens druk: alle gasten van de Fründenhütte gaan naar beneden. Grote troepen scouts, veel gezinnen met kinderen. Het is immers weekend!
één van de drie, waterval, trappetje, hoornbloem
Zelfs het bankje bij de rots op 1900 meter is bezet. Omkijken loont, want nauwelijks voorbij het bankje zien we dat de pauzeerders verder trekken. Daar gaan we graag een eindje voor terug. Zo kunnen we luxe van onze eerste mueslireep van deze vakantie genieten. Thee erbij, uitzicht ... wat hebben we het toch goed.
welkom!, prima lunchplek
We houden onze ogen op steeltjes want nu komt het gebied waarin we al een paar keer steenbokken gezien hebben. Helaas, dit keer niet. Toch bereiken we de hut gelukkig en vermoeid (het laatste stuk is altijd weer aanpoten). In de zon pakken we uit. Brood met kaas of krabsalade, komkommer, tomaatjes, druiven, thee. Hmmm, wat smaakt dat toch lekker als je ervoor gewerkt hebt. En het uitzicht is gewoonweg formidabel!
Fründengletsjer, weer naar beneden, imposante rotsformaties, Oeschinensee in de diepte
Het is pas de eerste lange wandeling. Dus doen we het op de terugweg rustigjes aan. Op het pad blijft het druk, nu gaan er heel veel mensen nog naar boven. We nemen een extra pauze, en komen uiteindelijk in de buurt van de Oeschinensee. Er staat een groepje mensen ingespannen naar boven te staren. Toch nog steenbokken! En dat zo dichtbij de drukte. We tellen er vier en Hans zet ze maar weer eens op de foto. Zoiets is echt de kers op de taart.
goed gecamoufleerd, ja - toch steenbokken!
Bij de Oeschinensee pakken we onze laatste pauze, heerlijk op het kiezelstrand. Het is druk. Wat worden we ouderwets, we kunnen lekker grinniken om alle mensen die de meest originele selfie willen maken. Eén vrouw gaat zelfs het water in om al zwemmend een selfie te maken! Dat doet ons er trouwens aan denken dat we nog een foto van onszelf nodig hebben voor op de vakantiekaart. Dus foei, we doen eens een keertje mee ...
Oeschinensee, waterval van de Oeschibach
Waar we zeker niet aan mee gaan doen, is de nieuwe trend van vuurtje stoken. De Grillbag is een kant-en-klare papieren tas gevuld met hout die je in de vuurplaats zet en dan gewoon in de fik steekt. Geen gedoe, altijd droog hout maar of dit het vuurtje stoken echt leuker maakt?? Wij proberen het deze vakantie wel op de traditionele manier.
Nu nog op de tanden bijten voor het laatste stuk naar beneden. Het is heet, het asfalt is saai, we moeten telkens aan de kant voor passerende auto’s. Maar daar is het speeltuintje, en we zien Chalet Heimelig al! Dik tevreden zakken we neer op ons balkon. Een koud glas melk en een stuk meloen gaan er dan goed in. De wolken worden dikker en gaan lager hangen. Toch is het mooi weer voor een balkondiner. Met een biertje natuurlijk.
Kort na het eten komt de voorspelde onweersbui. Het klettert eruit! Heerlijk om binnen wat te lezen, het journaal te kijken en het vakantieverslag te schrijven. Morgen lijkt een minder goede dag te worden. Ideaal voor boodschappen en er komt vast nog wel een droog uurtje voor een ommetje.