Dag 5: Ideaal voor de Blüemlisalphütte
bij ’t Hohtürli
Zou de dag zo mooi zijn als voorspeld? Als om 6 uur ’s morgens de wekker gaat, hangen er alleen wat losse wolken in het dal. We zijn dus niet voor niets zo matineus; dit wordt weer voor de Blüemlisalphütte! Ruim vóór 7 uur zijn we op pad. Niet helemaal uitgeslapen? We missen de afslag naar het pad over de Heuberg. Teruglopen is niet zo’n optie. We gaan gewoon onze standaard Hohtürli-ronde eens in omgekeerde richting lopen.
uitgestorven Oeschinensee, uitzicht bij Unterbärgli
Zo staan we om half 8 bij een uitgestorven Oeschinensee. Zo zien we ’m niet vaak! Langs deze kant is het iets korter dan over de Heuberg. Daardoor zijn we ook al zo lekker vroeg bij Oberbärgli. Maar toch is het tijd voor thee, er mag wel wat energie (mueslireep) in. Meteen goed insmeren met zonnebrand, want zo hoog in de bergen gaat het hard.
alweer boven Oberbärgli, zicht op de Blüemlisalpgletsjer
Het bekende pad omhoog blijkt wat schade te hebben opgelopen, er is (waarschijnlijk al wat langer geleden) een kleine aardverschuiving geweest. De splinternieuwe merktekens zijn niet te missen. De koeien hebben het nieuwe pad ook ontdekt, kortom het is een blubberzooi. Gelukkig glijden we niet uit in de modder en wat hoger komen we op het oude pad uit. Even goed poetsen met gras om de klei uit het volgelopen profiel van de bergschoenen te halen.
de laatste puinhelling, op ’t Hohtürli, zicht op Kiental, yes - we zijn er
Met uitzicht op de gletsjer nemen we een tweede pauze. Nog een klein stukje en dan zijn we al bij de laatste lange puinhelling. Deze keer is hij helemaal sneeuwvrij, dat scheelt klimenergie. De beloning is een prachtig uitzicht op het Hohtürli. Hier en daar een wolkje maar vooral heel veel bergtoppen. Dat hebben we een beetje gemist in de afgelopen dagen.
pauze bij de Blüemlisalphütte
Na het vinden van de cache op het Hohtürli gaan we natuurlijk door naar de Blüemlisalphütte. Het is rustig op het terras, ideaal voor een flinke sloot thee. In de hut wordt thee per liter verkocht. Nou, zo’n liter krijgen we samen best op. Het is fris hier, maar dankzij de zon valt dat niet op. Bijna ongemerkt wordt het zo een lange pauze!
rond de Blüemlisalphütte
De heenweg ging soepel, zou het naar beneden ook lukken? Jawel, de bergbenen zijn in conditie. Alleen af en toe opgehouden door tegenliggers komen we vlot weer bij Oberbärgli aan. Zelfs het nieuwe modderpad is wat opgedroogd en bovendien aangestampt door alle voorbijgangers van vandaag.
naar beneden, daar is Oberbärgli
Hoe gaan we verder? Nou, via de Heuberg natuurlijk. ’s Morgens zijn we hier zelden iemand tegengekomen maar ’s middags op een mooie vakantiedag is het een mierenhoop. Druk, druk, druk en toch is er een bankje vrij bij het uitzichtspunt boven de Oeschinensee! Wat een mazzel. Wandelaars na ons gaan in het gras zitten, of staan zelfs opzichtig te wachten. Als we - eindelijk! - appel, brood en water op hebben, is ons bankje geen 10 seconden vrij.
Oeschinensee vanaf de Heuberg
Alleen tijdens de laatste afdaling naar Kandersteg beginnen we onze benen te voelen. Dat mag best, we hebben er immers al meer dan 1600 hoogtemeters en meer dan 20 wandelkilometers op zitten. Dan smaakt thuis de koude meloen extra lekker. Een enorme portie tonijn met pesto maakt de dag af (inclusief biertje!).