Dag 7: Eindelijk weer op de Jegertosse
bergtoppen rond de Jegertosse
Ook deze dag wordt mooi volgens de weerboer. We plannen een tocht waar we in 2016 niet aan toe gekomen zijn: naar de Jegertosse. Het is niet zo’n enorm lange route dus we slapen eerst een beetje uit. Half 9 op pad is goed genoeg!
Eerst door het dorp naar Waldhotel Doldenhorn. Onderweg ziet Hans in een tuin een kunstzinnige aanwinst: een vogel uit oude metalen onderdelen. We hebben wel eens eerder zoiets gezien maar nog nooit met kaasschaven en een kranswiel. Weer eens wat anders dan die eeuwige tuinkabouters of houten dieren.
vreemde vogel, ochtendsfeer
Bij het hotel gaan we meteen flink omhoog. We hebben een ideale dag gekozen. Omdat het al een paar dagen droog is, worden broek en schoenen nauwelijks nat van de begroeiing langs het pad. Dat hebben we na regenweer wel eens anders meegemaakt. Na de afslag Biberg en de splitsing naar Schleifen is het tijd voor een eerste pauze. Water en thee om de vochtvoorraad aan te vullen (we zweten weer lekker) en natuurlijk een mueslireep uit eigen keuken.
Bij Fisialp is het even zoeken naar de juiste route. Dat is ons hier vaker overkomen, vooral over gras valt dit minder druk belopen pad niet overal op. De plekken waar je de diepte in kunt kijken worden hoe langer hoe indrukwekkender. Wat is dit toch een prachtige route.
rotsspleten voorbij Fisialp
Bij de Fisi Schafberg vertrekken juist twee wandelaars naar beneden (we zullen ze aan het eind van de dag nog twee keer tegenkomen). Na het stukje tussen de lawineschermen door hebben we de Jegertosse helemaal voor ons alleen. Rond First en Tschingellochtighorn hangen wat wolken. De andere bergen zijn mooi afgetekend tegen de blauwe lucht. Dat is puur genieten. Tijd voor een uitgebreide lunch.
helemaal alleen op de Jegertosse
We tekenen het top-logboek; het is een nieuw exemplaar dus onze vorige vermelding uit 2013 is niet meer terug te lezen. Van sommige verhalen zou je jaloers worden. Een kampeerder schrijft dat hij in juni steenbokken, gemzen, murmeltieren en sneeuwhoenders heeft gezien ... wij hebben alleen wat murmeltiere horen fluiten ...
Tschingellochtighorn, Fisi Schafberg, astrantia, begin van het alpiene pad
De terugweg leggen we als gebruikelijk af over het alpiene pad onder de Fisistock. Mooi onder de rotswand langs, en het laddertje is er nog. En dan zijn we bijna weer in de bewoonde wereld, ofwel het huttenpad naar de Doldenhornhütte. Daar moeten we deze week zeker nog naartoe, want volgens het reclamebord hebben ze er tegenwoordig speciaal Doldenhornhütte-bier. Dat willen we mee naar Nederland nemen als souvenir!
Op ons gemak pauzeren we op één van de vele bankjes langs het pad. Beneden, bij de Bärentritt, blijkt het slechte weer van een paar dagen geleden voor schade te hebben gezorgd. Een paar werklui zijn druk bezig. De Bärentritt zelf is volgens hen al eerder aan de beurt geweest. ’t Is alles bij elkaar nog een heel werk om al die wandelpaden te onderhouden.
laddertje bij Fisistock, het Doldenhornhüttepad
Thuisgekomen is het prima balkonweer. Het gras tegenover Heimelig, dat gisteren gemaaid is, wordt vandaag bij elkaar gehaald. De onderburen gaan vuurtje stoken op de vuurplaats in de tuin. Genoeg te zien dus tijdens het eten.