Dag 6: Vriendelijk welkom in de Balmhornhütte
Balmhornhütte
We mogen het ’s morgens rustig aan doen, want het eerste programmapunt van vandaag is een boodschappenrondje. Al vóór 8 uur staan we bij de Coop, die natuurlijk pas stipt om 8 uur de deur open doet. Dan zijn we er als de kippen bij, de lijst wordt snel afgewerkt. Onderhand kennen we de weg in deze winkel wel weer.
wandelpad door de Chlus, wandelaarsbruggetje
Als thuis de boel is opgeborgen, gaan we snel op pad. Een rondje Balmhornhütte, we hebben er zin in. Omdat het al wat langer droog is, nemen we deze keer de weg door het veld richting Eggenschwand. Daarna komt het standaard pad naar Waldhaus. Helemáál standaard, want het wandelaarsbruggetje over de Kander kan vandaag weer gebruikt worden. De aardverschuiving aan de overkant is keurig opgeruimd. Al snel zijn we na Waldhaus bij de afslag richting Balmhornhütte.
instap van het huttenpad, eerste pauze, het Gasterental diep beneden, tegen de bergwand gekleefd
veel alpenbloemen langs het pad
Het is natuurlijk flink werken, maar dan heb je ook wat! Het pad ligt er prima bij en we komen onderweg slechts één wandelaar tegen. Wat een rust! Voorbij het gedeelte met steenslaggevaar doet de flora haar best. Wat staan hier veel orchideeën. Prachtig.
sjiek bruggetje, blik in het Gasterental, Balmhornbach, Balmhornhütte in de verte
Net als in 2016 wacht ons bij de hut een warm welkom. Een glas bergsteigerthee van het huis, waar we zelf een plak wortelcake bij kopen. De huttenbazin-voor-een-week (een vrijwilligersbaantje) heeft wel tijd voor een praatje. Of we nog naar de Gästerespitz gaan? Nee, dit vinden we wel genoeg voor vandaag - anders krijgt de route bijna het dubbele aantal hoogtemeters.
pauze met bergsteigerthee en wortelcake
Toch stapelen we er 100 meter bij, want de eindcache van de Hüttenwanderung Balmhorn blijkt richting Gästerespitz te liggen. Een heerlijk plekje om te lunchen. Op de terugweg merken we dat het toch nog druk gaat worden in de hut. Eerst komen we wat kleine groepjes wandelaars tegen en dan een grote troep scouts die waarschijnlijk gaat overnachten.
bergwereld rond de Balmhornhütte, Balmgletsjer
Ons brood maken we op aan de dalweg. In ondiepe poelen langs de weg zitten nog volop kikkervisjes. Hoe worden die hier groot vóór de winter? In de buurt van Waldhaus zien we dat niet elke beek zulk grijzig water heeft als de Kander. De Schwarzbach doet zijn naam geen eer aan, het water hiervan is kristalhelder!
terug naar Waldhaus, water in meerdere kleuren
Thuisgekomen hebben we wel weer fruit en melk verdiend op ons balkon. Wat een mooie wandeldag! Een grote portie ajam pangang werken we moeiteloos weg. Daarna snel het verslag schrijven want na al die jaren aankondigingen van “Donnschtig Jass” op de Zwitserse tv gaan we eens zelf bekijken of het programma echt zo oubollig is als het klinkt. Tja, wat zullen we ervan zeggen? Klaverjassen (of zoiets) met twee teams uit boerendorpen, gelardeerd met bekende Zwitsers en Zwitserse muziek ... het blijkt wel een typisch vakantieprogramma te zijn dus de Zwitserse kijker zit er niet elke donderdag aan vast.