| Home | Vakanties | Wandelpaden | Fietsen | Overig |
Dag 14: Vuur bij de Oeschinensee
nog één keer Oeschinensee |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
De laatste vakantiedag ... we hebben een tochtje naar de Oeschinensee in gedachten om daar een vuurtje te stoken. Daarvoor hoeven we niet heel vroeg ons bed uit, en dus blijven we heerlijk wat langer liggen. Na een ongehaast ontbijt verzamelen we de laatste spullen voor de Retourette en gaan op pad naar het dorp. Bij de Coop hoeven we ook al niet echt uitgebreid in te slaan. Er ligt ondanks het latere uur notenbrood in de schappen (dat komt waarschijnlijk omdat het deze week in de aanbieding is, en er veel meer van aangevoerd wordt dan gewoonlijk). Wat worstjes, sla en maïskolven en natuurlijk kleine bekertjes yoghurt. Eindelijk eens een andere smaak dan birchermuesli! We kiezen voor bosvruchten, mmm. Tot slot chocolade voor het thuisfront. Zelf hebben we deze hele vakantie geen chocolade en ijs gegeten. We zijn wel enorm gezond bezig geweest!
alpenhoornrepetitie, nog één keer naar boven Thuis halen we de rugzakken eerst leeg. Wandelstokken, paraplu’s en regenkleding zullen we vandaag echt niet meer nodig hebben. Zodoende past de bagage voor het bräteln er prima in. Als we via de Feldweg richting Oeschinensee lopen, horen we al van verre dat er geoefend wordt door alpenhoornblazers. Ze staan deze keer bij het speeltuintje en er wordt nu echt muziek gemaakt. Wat klinkt dat melancholiek, zo’n groep alpenhoorns in de bergen. We weten nu trouwens waar we de volgende keer droog brandhout kunnen vinden: gewoon in het houthok bij de speeltuin ...
vuurcirkel maken, het vlamt, mmm - lekker, en gezond Naar de Oeschinensee is het even afzien, want het is inmiddels na 11 uur. Warm, en in de volle zon lopen we naar boven. Nog één keer genieten van de bergen en het meer, althans in 2019. We hopen hier natuurlijk nog vaker terug te komen. Ons favoriete keienstrandje aan de Oeschinensee is nog vrij. Hans begint aan een vuurplaats, Fanny gaat kleine takjes zoeken. Het ‘grote’ hout heeft Hans immers al in zijn rugzak meegenomen. Vanwege de wind moeten er aardig wat lucifers aan geloven voordat er eindelijk iets brandt. Puhpuh. Als de vlammen hoog genoeg zijn beginnen we snel aan de eerste worstjes. Je weet maar nooit hoe snel dit vuur weer dooft. Maar het lukt om alles warm en geroosterd te krijgen. Zelfs de maïskolven in aluminiumfolie zijn keurig op temperatuur.
handen wassen, zilverdistel Als ook groente, fruit, thee en yoghurt op zijn pakken we op ons gemak in. We lopen tevreden naar beneden. Jammer dat deze vakantie alweer (bijna) voorbij is, maar het is wel een heel mooie vakantie geweest! ‘Thuis’ moeten we al onze spullen nog inpakken. Geen enorm karwei, tijd genoeg. Terwijl Hans de auto inpakt, gaat Fanny nog even met de stofzuiger door het huis. De luie weken (op huishoudelijk gebied althans) zijn helaas achter de rug. Bij het avondeten maken we zoveel mogelijk restjes op. En dan op tijd naar bed, want vannacht gaat om 2 uur de wekker voor de terugreis. De statistieken:
|