Dag 2: Weerzien met de Schmadrihütte
afslag naar de Schmadrihütte
We kunnen ons nauwelijks herinneren dat ons hoofd het kussen geraakt heeft. Prima geslapen dus, en als om 6 uur de wekker is gegaan hebben we echt zin in een nieuwe wandeldag. De lucht is helder, we gaan snel op stap. Rond kwart voor 7 kunnen we op pad vanaf de parkeerplaats in Stechelberg. Het is echt Zwitsers: rugzakken op, blote armen waarop eventjes kippenvel staat (totdat we warm gelopen zijn, hetgeen meestal niet langer dan 5 minuten duurt).
uitzicht in de buurt van Stechelberg, Turkse lelie
Eerst naar Trachsellauenen, een makkelijker pad kun je bijna niet treffen in dit deel
van het Lauterbrunnendal. Maar hoewel de zon nog niet over de kam is, verschijnen de
zweetdruppels toch snel. Het schiet dan ook goed op, en het loopt lekker. Pas na het
boerderijtje van Schwand - ook dit jaar staan de geiten nog op stal als wij langs lopen -
drinken we onze eerste kop thee. Dat gaat er wel in!
Om ons heen is de natuur prachtig.
Een overvloed aan wilde bloemen, vooral heel veel ooievaarsbekken maar ook de rest
doet zijn best. Het fototoestel heeft het er druk mee. Vanavond zal de flora weer goed
bestudeerd moeten worden want lang niet alles is bekend.
alpenroosjes, geit bij Schwand, op pad naar de hut, uitzicht op Breithorn
Na de pauze bij Schwand lopen we flink door. Alles gaat snel vandaag, ineens is het kopje met de Schmadrihütte alweer zichtbaar! Nou, als we er dan zo dichtbij zijn, houden we daar de tweede pauze maar. Eén iemand heeft overnacht, hij staat op het punt van vertrekken. Verder hebben we het dalletje voor ons alleen (helaas, geen steenbokken of murmeltiere dit jaar). In de zon, met uitzicht op de bergtoppen, drinken we opnieuw thee. Het is hard nodig om de vochtvoorraad aan te vullen. Na de nodige foto’s (het blijft leuk fotograferen hier) dalen we af richting Oberhornsee.
En ineens is het druk! Blijkbaar hebben veel meer mensen het weerbericht in hun oren geknoopt, en zijn vroeg van start gegaan om vóór de regen weer thuis te zijn. Vooral bij de Oberhornsee zelf is veel volk op de been. Het is dan ook een prachtig meertje. Gelukkig dat het alleen te voet bereikbaar is, anders zou het er vast nog veel drukker zijn. Een heerlijke plek om te lunchen. Een alpenkauw komt bedelen en krijgt natuurlijk een stukje brood. Op één of andere manier is hij daarvan helemaal niet gecharmeerd. In plaats van door te bedelen (en op de foto gezet te worden) vliegt hij naar onze buren. Tja ...
wilde bieslook, bij de Schmadrihütte, brug over de Schmadribach, Oberhornsee
De lucht betrekt wat maar het ziet er niet alarmerend uit. Op ons gemak lopen we naar Obersteinberg. Nog veel meer wilde bloemen, nog veel meer vlinders ook want de zon piept weer regelmatig achter de wolken vandaan. Deze keer besluiten we de steile afdaling naar Schurboden weer eens te nemen. We worden beloond met parelmoervlinders en koninginnenpages. Witjes, blauwtjes en talloze distelvlinders hadden we al gezien. Wat een geweldige tocht.< p/>
Na Schurboden gaat het laatste water en brood naar binnen. Nog een uurtje, dan zijn we weer bij de auto. De steilte is grotendeels voorbij, we spazieren het laatste stukje. Thuis aangekomen eerst drinken, dan douchen, en dan misschien nog lezen in de tuin? Maar tot onze verbazing regent het ineens! Had SF Meteo toch weer gelijk.
lage sneeuw, parelmoervlinder
Na het avondeten (met een buitenformaat portie rijst want ook de energie moet op peil blijven) maken we nog een ommetje richting station. Daar zien we ineens een bekend gezicht: onze gastheer die bij de spoorwegen blijkt te werken. Nu weten we meteen waar die neiging tot punctualiteit in huis vandaan komt ...