Dag 12: Simpel, naar Kleine Scheidegg
hotels op 2000 meter hoogte
Volgens het weerbericht zou het een regenachtige dag worden maar om 8 uur ziet het er helemaal niet zo slecht uit. Daarom besluiten we na het ontbijt richting Wengernalp te gaan. Met de paraplu in de aanslag en de regenhoezen alvast over de rugzakken trekken we er op uit. De temperatuur is deze week een stuk hoger dan vorige week en dat is te merken. Het zweet druipt er vanaf op het pad richting Wengen. Bij het ‘Kronkelhonk’ van de familie Appel - nagenoeg het enige huis aan dit pad - zijn we over de helft. En daarna staan we toch weer vlot in het dorp. Pauze op een bankje bij het station! We zien onze gastheer nog uit een trein stappen. Aha, nu hebben we hem ook eens aan het werk gezien.
Na de rust nemen we de korte weg naar Wengernalp. Het betekent dat we de spoorbaan nauwelijks uit het zicht verliezen. Regelmatig tuft er een trein voorbij. Ook op een dag met veel bewolking willen er nog genoeg mensen naar de Kleine Scheidegg of naar het Jungfraujoch. De steilte van de brede almweg is aangenaam, we schieten enorm op en staan al na een uur bij het station van Wengernalp. Tijdens de boterham bespreken we de rest van de dag: we gaan door naar Kleine Scheidegg.
sjieke hoteloprit, rotspartij, ijzig uitzicht, kijken naar een plaatje!
Iets na 12 uur zijn we dan weer eens op dit drukke, toeristische punt. Volop Japanners die elkaar op de foto zetten, mensen op teenslippers, treinen rijden af en aan. Na de lunch gaan we maar snel weg. Zoals altijd is het na 100 meter weer rustig. Tijdens de terugtocht naar Wengernalp begint de lucht steeds meer open te trekken. Dan kan er wel een omweggetje af over de Mettlenalp. Ook hier een breed almpad dat langzaam daalt. Van tochten zoals deze worden we nauwelijks moe, ook al zijn we meer dan 1200 meter gestegen.
twee steenbokken, twee koeien(?), vanaf Mettlenalp, ruimte voor de plantjes
Wengen komt weer nabij. Hier en daar hebben mensen hun houtvoorraad voor de winter alweer tegen het huis gestapeld. Met keurige uitsparingen voor de ramen en zelfs speciale plekjes voor de hangplanten. Een laatste pauze, en daarna voor het laatst langs de familie Appel. Dat vinden we niet erg want zo interessant is dit pad verder niet. Tegen alle verwachtingen in een mooie droge wandeldag!