Dag 8: Alpaca’s kijken in het Kiental
tuttig alpaca’tje
Het wordt een droge dag vandaag maar hoeveel zon er zal komen is niet duidelijk. Plannen is dus lastig. We wagen de gok en zetten de tocht naar de Gspaltenhornhütte op het programma. Dat betekent heel vroeg opstaan want hiervoor moeten we eerst per auto naar Kiental. Half 6 gaat de wekker. Het ziet er helder uit, dus snel uit de veren, ontbijten en op stap. Zelfs iets na 6 uur is al volk op de been in de hoofdstraat van Lauterbrunnen. De eerste treinen lopen immers al en trekken passagiers. Met de auto gaan we vlot naar Kiental waar we iets voor 7 uur aan de wandel kunnen.
Het eerste stuk is bekend, via de Tschingelsee naar Griesalp. Het meer lijkt steeds leger te worden. Nog een paar jaar en het is een droge vlakte! Een klein stukje over de ‘grote’ weg naar Griesalp, en dan kunnen we de smalle paadjes nemen. De Wildwasserweg is mooi als altijd en zelfs de houten heks bij de Hexenkessel staat er nog. In Griesalp is het vervolgens tijd voor de eerste pauze.
28% helling, Hexenkessel, viooltjes, waterval bij Gamchi
Vanaf hier is de weg nieuw voor ons. Het pad stijgt en daalt, per saldo maken we weinig hoogtemeters tot aan Gamchi. Onderweg staan allerlei natuur-informatieborden. Met soms leuke proefjes: een soort klokkenspel met verschillende soorten hout, waarbij de klanken van zacht en hard hout duidelijk hoorbaar verschillen. Een tweede pauze. We blijken al driekwart van de kilometers en slechts de helft van de hoogtemeters tot aan de hut gemaakt te hebben. Het kan bijna niet anders, hierna zullen we steiler omhoog gaan.
We worden getrakteerd op een mals buitje. De dag is wel droog, maar van de rotswand waar we onderlangs lopen komt het nodige water. Op sommige plekken ‘plenst’ het behoorlijk! Het uitzicht wordt helaas hoofdzakelijk bepaald door wolken. Zo af en toe valt er een gaatje en trekken we meteen de fototoestellen. Met de steilte valt het eigenlijk wel mee. Zonder al te veel zweetdruppels te laten komen we in het zicht van de Gspaltenhorn en na even speuren zien we ook de hut. Hij is al lekker dichtbij.
Gspaltenhornhütte in zicht, op het terras, Gspaltenhorngletsjer, gevouwen steen
Op de kop af na 5 uur lopen staan we op het terras bij de hut. Hier hebben we wel een flinke mok thee verdiend. Het is rustig en het uitzicht hult zich in nevelen. Jammer, maar dat kun je nu eenmaal niet plannen. We eten en drinken op ons gemak, in de hoop dat het even helder zal worden. Als dat niet gebeurt gaan we op ons gemak weer terug.
Allerlei wandelaars die we op de heenweg hebben ingehaald zien we nu voor een tweede keer. Ons stijgend tempo is keurig - dalen zit ons wat minder in het bloed. Voorbij Gamchi kiezen we daarom voor de wat minder steile afdaling via Steinenberg. Rustig sjokken over verharde landweggetjes zonder bij iedere stap te hoeven kijken hoe je je voeten moet neerzetten. Zodoende komen we langs Golderli waar een flinke kudde alpaca’s blijkt te huizen. Ja, ook in Zwitserland rukt het fenomeen ‘buitenlands boerderijdier’ op. Ze worden vast gehouden voor de wol want alle volwassen dieren zijn pas geschoren.
alpaca’s bij Golderli, reuze bergahorn
Na Golderli hoeven we niet naar Griesalp, we kunnen ook het hoogtepad nemen richting Kiental. Aan het eind zal dan even een flinke afdaling zitten maar dat nemen we voor lief. Voorbij de Tschingelsee komen we pas weer op de doorgaande weg tussen Kiental en Griesalp. Daar kunnen we bij Alpenruh doorsteken naar het pad dat we ook in de ochtend hadden. Al met al een mooie wandeling, ook wanneer de verzichten ontbreken.