Dag 2: Hochmoor op de Cuolm da Latsch

Cuolm da Latsch

Een lekkere zithoek om ’s avonds onderuit te zakken hebben we niet, maar geweldige bedden wel! En wat is er belangrijker, toch? Zodoende zijn we rond 6 uur ’s morgens heerlijk uitgerust wakker. Eerst even thee zetten, want vandaag is er een gedeelte van de dag geen stroom. Als dat gebeurd is een lekker ontbijtje. Buiten is het mistig, precies wat de weerman heeft beloofd. Maar in de loop van de dag moet het opklaren, en wordt het prima wandelweer.

Omdat we niet vroeg zullen vertrekken hebben we eerst tijd voor een paar boodschappen. Dat doe je hier niet zomaar: te voet naar Bergün en terug kost een uur! Op ons gemak zakken we naar beneden. In de buurt van de kerktoren is ook het winkelgebied(je). Niet groot, maar we ontdekken een Spar en een Volg, een bakker en zelfs een kantoorboekhandel. Die is goed voor een paar ansichtkaarten en postzegels. De Spar heeft fruit en kaas, en de bakker - hoe kan het anders - brood. Handig: je kunt er ook bestellen dus we reserveren meteen twee notenbroden voor zaterdag.

Latsch in de zon, luxe wegwijzer, toch gentianen, mooie wolken

Terug in Latsch maken we een plan de campagne. Helga heeft nog wat last van een voetblessure, Bem leeft nog half in het Canadese tijdschema. We zullen vandaag dus samen op stap gaan, en de Cuolm da Latsch is een mooie tocht voor de eerste wandeldag.
De aanloop is makkelijk, brede almpaden die een kalm stijgingspercentage hebben. Pas rond 1900 meter komen de geitenpaadjes. Tot rond 2100 meter gaat dat prima, maar de laatste 200 hoogtemeters zijn toch even afzien voor Fanny. Beloning is een prachtig 360 graden uitzicht op de top. De meeste wolken zijn weggetrokken, de bergtoppen lachen ons toe. Dichterbij is er het aparte Hochmoor-landschap waar de struikheide nog steeds in bloei staat. Afgewisseld met kleine watertjes is het een fraai gezicht.

bijna op de top, 2296 meter, steil naar beneden, bessen

We dalen af naar de Alp da Stugl. Soms is het zoeken naar het pad. De markeringen vallen niet altijd op. Verderop wordt het pad duidelijker maar ook een stuk steiler. Dat verandert bij de alp, wanneer we het water zijn overgestoken. We volgen het karrenpad voor de almhutten naar beneden, een simpele wandeling.
Aan het einde (of begin?) van het dal steken we de Ava da Stugl nogmaals over. De hele dag hebben we nog niemand gezien maar hier is het bijna druk. In de bossen op de hellingen wordt hout geoogst. De geur van vers geschild dennenhout hangt in de lucht, vrachtwagens rijden af en aan. Gelukkig kunnen we erlangs om onze weg naar Stugl te vervolgen.

langs de Ava da Stugl, denk erom!

Boven het dorp, met uitzicht op het typische kerkje, eten we ons fruit. We kunnen bij Stugl rechtstreeks naar Latsch lopen. Dat doen we niet: we willen graag zien hoe de andere, voor auto’s begaanbare, weg tussen Bergün en Latsch eruit ziet. Hiervoor is het ’t handigst om bij Stugl af te dalen naar de Rhätische Bahn en vandaar naar het asfaltweggetje te lopen.
De afdaling gaat veel verder omlaag dan we ingeschat hadden. Met als gevolg dat we op het eind van de wandeldag nog een fiks eind omhoog moeten ... Fanny moet er een stroopwafel en een salamiworstje tegenaan gooien om de dip te boven te komen. Gelukkig, zodra de asfaltweg bereikt is gaat het beter. Het tempo kan weer wat omhoog, de afstand tot ons honk loopt terug. Thuisgekomen is er zelfs een kwartiertje over om uit te rusten voordat er gekookt moet worden.

Pasta met spek en paprika, dat gaat er na zo’n dag goed in. Ook bij Helga en Bem, die lekker zijn gaan zwemmen. Bij de koffie en de thee laten we het wereldnieuws op tv aan ons voorbij gaan. Eind goed, al goed: de weersvoorspelling blijft uitstekend. Dus morgen weer een nieuwe wandeldag.

Route op 25 september 2014