Dag 3: Bijna bij de Ela-hütte

midden-Zwitserland aan de horizon

En weer zo geweldig geslapen! Iets na 7 uur staan we op, weer helemaal fris en fruitig. De lucht is helder blauw, het belooft een geweldige wandeldag te worden. Ook vandaag gaan we samen op stap. Hans heeft bedacht om naar de Ela-hütte te lopen. Kunnen we ons dorp onderweg vanaf de overkant goed bekijken.
Net na 8 uur gaan we op pad. Halverwege Bergün realiseert Fanny zich dat haar wandelstok nog in het huisje ligt. De zin om terug naar boven te lopen is minimaal. Hopelijk wordt de afdaling vanmiddag niet te lastig!

Bergün onder - Latsch boven, hallo, wie is daar?

In Bergün steken we twee beekjes over, en kunnen bij de houtzagerij aan de tocht naar boven beginnen. Wat ruikt het hier heerlijk! Bij de zagerij start ook de Holzweg, een natuurleerpad over (vanzelfsprekend) hout. Kabouters uit houtsnijwerk wijzen de weg. Bij de telefoonkabouter - hier ligt een flinke boomstam waarop kinderen zelf Morsecode kunnen tikken - nemen we het houtvesterspad naar boven. Wat een stilte hier. Het pad gaat gestaag omhoog, dit gaat lukken met afdalen vanmiddag.

paadjes en paddenstoelen

Overal zijn zwammen te zien en de lariksen beginnen goudgeel te ogen. Topper is een enorme zwavelzwam aan een boomvoet. Prachtig! Het pad wordt wat steiler met trappetjes en kettingen. Iets verderop steekt een zwarte eekhoorn schielijk over.

zilverdistel, bergen tot aan de horizon

Na een eerste pauze naderen we Chamanna d’Uglix, een klein schuilhutje. Het bankje is al bezet. Jammer, dan lopen we verder. Het bos dunt uit. Een glooiende grashelling dient zich aan. Nog even, en dan zijn we op het zadeltje. Net als gisteren kosten de hoogtemeters boven 2100 meter het nodige kruim. Het uitzicht maakt veel goed. Richting noorden zien we een rij sneeuwbedekte bergen aan de horizon. Hoewel de bewolking is toegenomen is het niet heiig. Je kunt hier vér Zwitserland in kijken!

boven de Ela-hütte

De hut is goed te zien. Doen of niet? We moeten er wel 150 hoogtemeters voor naar beneden (en dus op de terugweg weer omhoog ...). Het is al 12 uur, het wordt sowieso 4 uur voor we op honk zijn. Dus nemen we een lunchpauze met uitzicht en dalen daarna weer af naar Bergün.
Het tempo ligt nu een stuk hoger. Zonder wandelstok is het pad ook prima, de hoogtemeters lopen snel terug. Deze keer is het bankje bij de Chamanna d’Uglix wel vrij. Het laatste broodje van de dag gaat naar binnen. We krijgen gezelschap van een Zwitserse die gaat overnachten in de Ela-hütte. Ze komt uit de regio en is lyrisch over Graubünden. Nou, het bevalt ons ook goed hoor!

herfstsfeer, Chamanna d’Uglix

De rest van de afdaling gaat even vlotjes. In Bergün prenten we ons de openingstijden van de bakker in het hoofd. We hebben twee notenbroden besteld en die willen we morgen graag aan het einde van de wandeldag ophalen.

Dan nog naar Latsch. 200 hoogtemeters aan het eind van de middag! Het is niet anders en maakt natuurlijk dat je extra tevreden thuis aankomt. Bij en na het eten bespreken we de plannen voor zaterdag. Het wordt de Val Tuors. Voor ons onbekend. We zijn weer benieuwd!

Route op 26 september 2014