Dag 10: Niet Stieregg maar Bäregg

uitzicht op de Grindelwaldgletsjer

Een paar windveren in de lucht, dat is alles. Dus alweer een prachtige wandeldag op komst. Op tijd ontbijten, dan kunnen we klokslag 8 bij de Migros staan voor brood. We hebben verkeerd gedacht. De broodschappen bij de Migros zijn bij het opengaan van de winkel niet goedgevuld, maar bijna leeg! Gelukkig ligt er nog net een zadenbrood. De rest moet volgens de winkeljuf ’s middags komen maar daar gaan we toch echt niet op wachten. De warme bakker is iets verder, en heeft ’s morgens wel een normale collectie brood.

op pad, houtvoorraad van Marmorbruch

OK, we zijn er klaar voor. Om kwart over 8 gaat de deur achter ons dicht en wandelen we langs het schoolgebouw naar de brug over de Lütschine. We gaan een kijkje nemen bij Bäregg, niet ver van Stieregg dat een aantal jaren geleden door een aardverschuiving is verwoest.

het oude pad naar Stieregg

Niet weer dat steile pad richting Pfingstegg, we lopen deze keer via Marmorbruch. Dat gaat een stuk makkelijker. Vrij snel komen we op het pad richting Bäregg aan. Het eerste stuk is vertrouwd, het oude pad naar Stieregg. Op een gegeven moment zien we hier ‘Weg gesperrt’ en moeten we een beetje hogerop. Na een bochtje zien we eerst een fier wapperende Zwitserse vlag en vervolgens het splinternieuwe bergrestaurant.

Vlak na het restaurant staat een bankje waarop we volop kunnen genieten van het uitzicht op ijs en sneeuw. Diep in het dal is het meertje te zien dat na de aardverschuiving is ontstaan. We hebben ooit gelezen dat men bang was dat bij doorbraak Grindelwald onder zou lopen. Dat lijkt zo te zien wat overdreven. Maar het kan best zijn dat het meer nu juist zo klein is doordat er aan gewerkt is om de watermassa te beteugelen. Ook nieuw is een handigheidje: een paal met daaraan pijlen met bergnamen. De pijlen zijn zó aan de paal vastgemaakt dat je de juiste berg bij de naam in het vizier krijgt wanneer je precies langs de pijl kijkt. Da’s eigenlijk wel heel erg slim bedacht.

de nieuwe Bäregg-hut, jong meertje

Het is nog vroeg dus we kunnen nog wel een stukje verder. Met de kinderen zijn we ooit richting Schreckhornhütte gelopen tot aan Rots Gufer. Tot daar is het pad voor wandelaars prima te doen. Ook dat pad is verlegd. Het komt erop neer dat we wat dalen, daarna stijgen en opnieuw dalen om de aardverschuiving te omzeilen. Tot slot komen we weer op het oude pad terecht. Van bovenaf is nog te zien waar ooit Stieregg was. Een gedeelte van de contouren is nog zichtbaar, halverwege is de rest in de afgrond verdwenen! Wat een natuurgeweld is hier geweest.

verder omhoog na Bäregg

Het pad is door alle stijgen en dalen toch behoorlijk zwaar. Niet bij Rots Gufer maar al 100 meter lager geeft Fanny het op. Maar ook op dat punt kunnen we de tweede ijstong prachtig naar beneden zien komen. Alpenkauwen cirkelen continu door de lucht. Dit is toch wel een van de prachtigste plekken die we kennen in het Berner Oberland.

waar vroeger Stieregg was, in het zonnetje

Na een uitgebreide lunch gaan we terug naar Bäregg. Hier is het behoorlijk drukker geworden. Een stukje van het restaurant ligt de gelijknamige cache en daar in de buurt eten we ons laatste brood. Wat een superdag.

thuis, vanaf het terras

Als we in de buurt van Pfingstegg zijn gekomen besluiten we door te lopen naar het bergstation en van daar dezelfde weg naar beneden te nemen als woensdag. Dat loopt zo lekker lui! Toch schiet het op en zijn we weer op tijd thuis om nog even van de zon op ons terras te genieten. Daarna lekker tonijn met pesto, ideaal om weer krachten op te doen voor morgen. Doel: de Glecksteinhütte.

Route op 3 oktober 2014