Dag 7: Murmeltiere bij Ravais-ch

murmeltier van dichtbij

De bewolking is vandaag binnengedreven. Toch lijkt het lekker wandelweer te worden, we gaan naar de Keschhütte! Bem brengt ons met de auto naar Chants. Anders wordt het wel een heel lange dag.

onderweg naar de Keschhütte

Rond 9 uur kunnen we op stap. Voor de Keschhütte - althans de ‘makkelijke’ route - staat 2,5 uur aangegeven. Nou, we zullen wel zien of we dat halen. Naar Alp digl Chants schiet het in ieder geval lekker op. Het pad stijgt precies snel genoeg om door te kunnen blijven lopen. Langs het pad weer bloeiende struikheide en ook die typische bergdennen, met kegels waar de muizen zo dol op zijn. Na een tijdje zien we de mensen die in de hut overnacht hebben, in groepjes naar beneden komen. Het is aardig druk geweest.

De bomen verdwijnen van het toneel. Bij de eerste pauze blijken we al boven 2200 meter te zitten. Ja, het schiet op. Er vallen wat spetters. Hé, dat was niet voorspeld! Maar het valt mee, echt een flinke bui wordt het niet.

Keschhütte, alpenkauwen, uitzicht, tijd voor brood

Al gauw zien we boven ons de Keschhütte liggen. Eerlijk gezegd, een foeilelijk ding. De ouderwetse berghutten zien er toch vriendelijker uit. Het geeft moed, de hut al te kunnen zien - ook al moeten we echt nog wel wat stijgen om er te komen. Hij verdwijnt even uit zicht, om weer veel dichterbij in beeld terug te komen. Nog eventjes! En ook even de cache zoeken die vlakbij de hut ligt.

Het is erg rustig rond de hut. We hebben de bankjes voor het uitzoeken. Met wat sneeuwvelden voor onze neus gaat het brood er prima in. De paar spetjes regen worden keurig tegengehouden door het overhangende dak.

weer op pad, wat een stil dal

Nu wordt het een makkie. Het pad naar de twee meertjes bij Ravais-ch zal eerst een beetje dalen en daarna op ongeveer dezelfde rustige manier stijgen. Het dal ziet er stil en leeg uit. Prachtig, die rust.

volop murmeltiere!

Alhoewel, we horen gefluit! Ja hoor, murmeltiere. Eentje zit keurig rechtop te speuren naar onraad, twee andere zijn op zoek naar eten. Na wat foto’s van veraf lopen we voorzichtig verder over het pad. De dieren zijn helemaal niet schuw, uiteindelijk zijn we er misschien maar 5 meter van verwijderd!
Zo kan de dag niet meer stuk. Bovendien zien we verderop nog een murmeltier (en later op de middag weer een).

bijna bij het eerste meer, tweede van de Ravais-ch meertjes

We naderen de meertjes. Eerst de tweede cache van de dag (waar Fanny nog eens naar terug moet omdat zij er haar paraplu heeft laten liggen). Dan een broodpauze tussen de meertjes in, lekker in de luwte. Vooral het tweede meer is best groot!

Daarna wordt het makkelijk, min of meer in rechte lijn in een kalm tempo naar beneden. Het dal is zo wel lang hoor ... Als we de schaapskudde tegenkomen vermoeden we dat het eind in zicht is. Het begint door te regenen, jammer, maar aan het eind van een wandeling is zoiets gelukkig minder vervelend. Bijna in Chants, komt Bem ons al tegemoet lopen. Een half uur eerder dan afgesproken maar perfect getimed.

Weer thuis is er tijd genoeg om lekker te douchen, alvast wat op te ruimen en te koken. Zwitserse rösti op Hollandse wijze, en echte Zwitserse vruchtenyoghurt toe. We tafelen wat langer na, want morgen scheiden zich onze wegen. Wat gaat zo’n week snel!

Route op 30 september 2014