Dag 6: Over treintjes

de Rhätische Bahn

Voor de eerste keer deze vakantie pas na 7 uur wakker en uit bed! Da’s de gezonde berglucht. Helga en Bem doen het vandaag heel rustig aan en wij eigenlijk ook. Van Bergün naar de Palpuognasee is geen 600 meter stijgen en het pad is makkelijk.

Bündner sfeer in Latsch

Eerst van Latsch naar beneden en meteen een notenbrood scoren bij de bakker. Het is het laatste exemplaar! Daarna de beek over waar we het Bahnlehrpfad meteen oppikken. De Rhätische Bahn hoort bij het Unesco Werelderfgoed en dat wil de VVV natuurlijk uitgebreid verkondigen. Tussen Bergün en Preda staan 10 informatieborden met weetjes op allerlei gebied. De voordelen van een tracé met viaducten (waarop een trein normaal kan rijden) ten opzichte van een tandradbaan, de manier waarop de bogen geconstrueerd werden, zelfs de in Latsch opgenomen Heidi-film (1952...) komt voorbij.

het Bahnlehrpfad, trappetje, treinviaduct, uit de oude doos

Het pad is een belevenis op zich. Eigenlijk is het een leuk pad, grotendeels smal en niet rechttoe-rechtaan. Kijk je naar het zuiden dan waan je je ook in de bergen. Kijk je naar het noorden, dan blijkt de weg naar de Albulapas vlakbij te zijn. De imposante viaducten van de Rhätische Bahn komen een voor een voorbij. Wat een klus is het een eeuw geleden geweest om ze te bouwen!

Na een pauze met Unesco Bahncache, en daarna nog een tweede, komen we in de buurt van Naz. Hier kunnen we afslaan voor een pad dat rechtstreeks naar de Palpuognasee gaat. We hebben het idee dat we Preda wel kunnen missen en in ieder geval krijgen we er een mooi stukje voor in de plaats. Vlak na Naz is het een beetje moerassig met veel stroompjes en eilandjes. Verderop waar het sterker stijgt lopen we door terrein vol blokken waar zomaar het geluid van auto’s en treinen bijna niet meer hoorbaar is.

wat een spaghetti, Palpuognasee

Zonder veel moeite komen we in de buurt van de Palpuognasee. De weg loopt er vlak langs, dat is een beetje jammer. Verder oogt het prachtig. De eerste herfstkleuren zijn zichtbaar in de bomen rondom het water. Op de achtergrond komen de bergen fraai uit tegen de strakblauwe lucht. Je zult er vast een legpuzzel van kunnen kopen.

moeras bij Naz, alweer een trein

Na een extra lange pauze nemen we dezelfde weg terug. We komen weer heel wat andere wandelaars tegen, net als op de ochtend. En ... zouden de vogeltjes langs de waterkant, in de buurt van Naz, soms waterspreeuwen zijn? Dat moet thuis eens opgezocht worden.

Bergün van veraf en dichtbij

In Bergün ligt nog een taak op ons te wachten. Vandaag kookt Bem maar morgen zorgen wij voor het eten. Hans sjouwt daarvoor een zak aardappelen, sla, en een fles Thomy naar boven. Fanny heeft het makkelijker, die hoeft alleen het gehakt te dragen ( maar moet daarvoor wel een extra rondje dorp maken omdat de slager ’s middags dicht blijkt te zijn).
Zo tegen vieren zijn boodschappen en mensen op de plaats van bestemming. Drinken, douchen! We blijken heerlijke risotto te eten met erna een speciaal Zwitsers chocoladetoetje uit blik. Morgen gaan we de Keschhütte proberen!

Route op 29 september 2014