Dag 2: Mürren bij miezerig weer
sommige bloemen zijn het mooist in de regen
Rond 9 uur lagen we gisteravond al in bed, ‘om nog even te lezen’ maar de ervaring heeft geleerd dat zoiets geen halve bladzijde duurt. En daarna, heerlijk geslapen! Gewoontegetrouw zijn we deze ochtend toch vroeg wakker. Meteen eruit springen hoeft niet want de voorspelling voor vandaag is niet zo geweldig. Daarom hebben we een simpel rondje Mürren - Gimmelwald - Stechelberg op het programma. Een echte parapluvriendelijke ronde.
Rond kwart voor 9 zitten we aan ons eerste Zwitserse ontbijt. Bijna - de broodjes zijn nog van thuis. Uit de gevulde fruitschaal van de familie Müller kapen we de banaan. Wat gezond! Daarna tassen vullen en op pad want het dal hangt weliswaar vol met wolken maar het is droog.
verbaasde slak, helemaal op z’n plek, weerhuisje op regen, mist ...
Zoals verwacht komt het luie zweet er al snel uit. Wat is dat weggetje naar Mürren toch steil. Inspanning wordt beloond! Op de plek waar we een aantal jaren geleden ’s morgens twee gemzen zagen, staat ook nu een gems in de wei. In de boomtoppen zit een hele vlucht notenkrakers. Zonder ook maar iemand tegen te komen stomen we door naar de spoorwegovergang. Het spikkelt inmiddels en dichtbij is de ideale pauzeplek: een halfopen schuilhut met normaal gesproken prachtig uitzicht. Vandaag niet, helaas. Maar droog zitten we wel en ook lekker uit de wind. De eerste thee gaat er prima in.
Hiermee is het stijgen wel voorbij voor vandaag. Op ons gemak lopen we door naar Mürren. Voor de gelegenheid hebben we de beschrijving van ‘Was für Aussichten’ meegenomen, een multicache die ongeveer ons eigen wandelrondje volgt. Lang niet alle tussenstations zijn goed te plaatsen maar eentje wel: het monument voor sir Arnold Lunn bij het station van Mürren. Is dit dus de uitvinder van de skislalom?
mooie gentianen, huisvlijt
Talloze paraplu’s zijn inclusief bezitters onderweg. Waarom ook niet, de temperatuur is prima. Bij gebrek aan uitzicht richten we ons op de tuintjes waar we langs komen. Tuinkabouters in overvloed en houtsnijwerk van lelijk tot mooi. Enkele houten uilen onderweg zijn behoorlijk goed gesneden en ook nog hier en daar gebrand om kleurverschillen te krijgen. Best de moeite waard.
kneuterig, ’t trekt op, bij Wasserbrig, toch nog droog
Net voor Gimmelwald nemen we een bankje voor de lunch. Onder de paraplu want het regent nog steeds. Het lijkt een beetje open te trekken, af en toe is aan de overkant een flard van de bergwand te zien. Daar komt enorm veel water naar beneden, we zien een waterval met wel zes cascades.
Gimmelwald is en blijft kneuterig. Aan de rand van het gehucht is een nieuwe boetiek, MischMasch, waar de toerist handgebreide sokken en sjaals kan kopen. Blikvanger is een stoel met een handgebreid jasje en ook de struik ernaast staat er warmpjes bij! De ‘Honesty Shop’ - een dorpswinkeltje zonder personeel - heeft voor de fotograferende medemens een bord klaarliggen. “I am a Honesty Shop shopper!”
Via Wasserbrig komen we uit bij Stechelberg, tijd voor een tweede broodje. Nu zit ook het dalen erop. Alleen nog de helft van de lengtekilometers staan op de rol. Maar, goed nieuws, het is nu echt droog en zelfs af en toe zonnig. Op zoek naar het laatste tussenstation van de multicache valt ons oog op ... hé, dat lijkt sprekend op de spoilerfoto van de cachelocatie! En inderdaad, keurig verstopt ligt daar het doosje met het logboek. Tevreden kuieren we daarna op ons gemak terug naar huis waar we zelfs even lekker in de tuin kunnen gaan zitten met een boek.
Extra thee gaat er prima in en dan ’s avonds lekker een Parijse schnitzel met aardappelen en sla. Het weerbericht is niet juichend maar ook niet 100% negatief. Het lukt morgen vast weer om een lekkere tocht te lopen.