Dag 18: Simpel naar Stechelberg
steenmannetjes aan de Lütschine
Boodschappendag, voor de laatste keer naar de Migros in Wilderswil. Al bij het opstaan zien we volop bewolking. Ja, dit is typisch een dag voor boodschappen. De tablet gaat weer mee voor het verzenden en binnenhalen van de mail. Handig, toch?
op boodschappenjacht
Deze keer is de lijst niet zo lang. Nog maar vier dagen te gaan. Time flies when you’re having fun. We slaan meteen een voorraadje chocolade in voor Paul en Karin. De sixpacks zijn in de aanbieding. Giandor en melkchocolade, allebei lekker.
De spullen zijn zó verstouwd en inmiddels weten we (dankzij een bezoekje aan weeronline) dat de voorspelde regen in de middag gaat vallen. Als we een ommetje willen maken, moeten we nú op pad gaan. Na de inspanningen van gisteren moet het wel iets korts en makkelijks zijn: gewoon, simpel naar Stechelberg.
Met thee, koek en lunch in de rugzak kunnen we om 10 uur van start. Even lekker de benen strekken. We drinken thee bij de Feuerstelle waar we deze vakantie ook gebarbecued hebben. Het houthok is na het weekend weer bijgevuld. Nu pas ziet Hans dat hier ook een fietspomp met extra lange slang staat, om het vuur aan te kunnen blazen. Deze Feuerstelle is echt van alle gemakken voorzien.
Bijgetankt, kuieren we op ons gemak door naar Stechelberg. De paragliders zijn ook vandaag druk bezig. Veel thermiek is er niet, ze zijn telkens in korte tijd beneden. Het is heerlijk lopen zo, langs de Lütschine. Goed om de beenspieren op orde te houden.
richting Stechelberg, altijd watervallen, witte rapunzel
Tegen lunchtijd zijn we op ons keerpunt. Het fijnste bankje van Stechelberg staat wat boven het dorp, aan het stijgende pad dat ook langs de waterval van de Sefinen Lütschine komt. Die hoogtemeters nemen we graag mee. Lunchen in de buitenlucht, op een plek met mooi uitzicht, is veel leuker dan thuis aan tafel!
Na een kwartiertje pakken we in. De lucht begint wat dreigender te worden, we zullen vast niet helemaal droog terug kunnen lopen. Toch zijn we bijna halverwege voordat we de paraplu op moeten steken. Dat lijkt weer lang geleden ...
Thuis is er genoeg tijd om wat te lezen, de mail te sorteren en het verslag bij te werken. De laatste Biberli gaan erin. Wie weet kopen we deze week bij de Coop nog een zakje. Typisch Zwitsers!
Gaandeweg merken we dat we nog best gemazzeld hebben met het weer. Na drieën valt er een enorme bui, eigenlijk hebben we deze vakantie nog niet zoveel regen meegemaakt. Dat wordt binnen eten, voor de verandering. Maar goed, volgens de voorspellingen is dit de slechtste dag van de week, en hebben we hierna nog best kans op één of meer mooie wandeldagen.