| Home | Vakanties | Wandelpaden | Fietsen | Overig |
Dag 3: Niemand bij de Lobhornhütte
bij Suls |
|
Vóór 7 uur wakker, maar achter de gordijnen is alleen mist te zien. Geen weer om naar de Schmadrihütte te lopen. We kiezen voor plan B: de Lobhornhütte via Grütschalp. En dat betekent kalmpjes aan. Dus even wat langer suffen in bed, op ons gemak ontbijten en alles inpakken. Tijdens al deze bezigheden kijken we met een half oog naar het Wetterkanal. Heel af en toe een zonnetje, helaas aardig veel kans op regen en dat nog tot en met woensdag.
bergvlier, in de mist, net echt, nu nog droog Maar we laten ons niet uit het veld slaan, het is nú droog en daarom gaan we trainen voor de mooie tochten die nog moeten komen. Iets voor half 9 gaan we op pad. Het paadje naar Grütschalp, met goed zicht al aan de saaie kant, is in de mist nog minder interessant. Met de conditie is het aardig in orde, in 70 minuten zijn we boven. We lopen nog iets verder richting Flöschwald voordat we aan onze eerste pauze beginnen. Dat moet weer onder de paraplu. Gelukkig hebben we het steile stuk achter de rug, lopen met een opgestoken paraplu gaat prima tot aan het Saustal.
wijngaardslak, lifter Het is slakkendag vandaag. Naaktslakken, huisjesslakken en dan vooral de grote wijngaardslakken. Ze profiteren uitbundig van het natte weer van de laatste dagen. Een knalgroene rups blijkt een lift op de paraplu van Hans te hebben genomen. We zetten hem op een groen plekje af. Zo is er altijd wel iets te zien, ook als er geen uitzicht is. In het Saustal gaan we de beek over en nemen (per ongeluk) niet het geijkte pad naar de Lobhornhütte. Pas als we al flink gestegen zijn, realiseren we ons dat we fout zitten. Alhoewel, fout ... het is gewoon een andere route naar Suls. Zo hebben we onverwacht en ongepland toch een nieuw paadje ontdekt. Tijdens de lunchpauze zien we een vlucht van misschien wel 100 alpenkauwen. Waar komen ze vandaan, waar gaan ze naartoe? We hebben er nog nooit zoveel bij elkaar gezien. Bij Suls is het nog maar een klein stukje naar de hut. Weinig uitzicht en niemand te zien. En dat is al de hele dag zo, vanaf het moment dat we vanmorgen de deur uit zijn gestapt zijn we nog geen mens tegengekomen!
nieuw paadje, alleen bij de Lobhornhütte Ook in de buurt van de Lobhornhütte ligt een cache, twee zelfs. Eentje hoort bij een multi Hüttenwanderung. Omdat we niet via Sulwald naar boven zijn gegaan, missen we nogal wat gegevens voor de eindlocatie. Dat gaat niet lukken vandaag. De traditional hangt ergens in een groepje bomen. Het valt nog niet mee, een doosje te ontdekken in die wirwar van sparrentakken. Maar Hans heeft nog scherpe ogen!
korstmossen, bekerzwammen In Lauterbrunnen komen we langs de VVV en stappen eens naar binnen om te vragen hoe het met de Inferno Triathlon zit. Vooral rond Mürren maar ook verder op de westelijke helling zijn we overal bordjes tegengekomen. Met het mooiere weer in aantocht, is het wel handig om te weten of er op vrijdag en zaterdag (de ‘Inferno-dagen’) paden afgesloten zullen zijn. Het personeel lijkt die vraag nog niet eerder gehad te hebben maar gaat meteen op zoek. De route blijkt ook over de Kleine Scheidegg en Stechelberg te gaan. Dat wordt even puzzelen voor ons. Hoewel er niets zal worden afgesloten, hebben we toch geen zin om Stechelberg op z’n drukst mee te maken. |