Dag 14: Twee Lütschinendalen op één dag
bijna aan het eind van de Eiger-trail
Na de rustdag van gisteren gaan we vandaag met veel zin weer aan de wandel. Vroeg op, want we willen om half 7 de trein naar Grindelwald nemen. Inpakken en ontbijten gaat steeds geroutineerder. Om 6 uur zijn we startklaar, veel te vroeg om al naar het station te gaan. Dan maar even lummelen, tot we de stoute schoenen toch maar aantrekken.
daar is onze trein, drukte in Grindelwald
En dus een kwartier te vroeg op het station. Daar komt onze trein net binnenrijden. Wat aardig, we stappen gelijk in en zoeken een goed plekje in een bijna lege coupe. Exact om 6.33 uur komt de trein in beweging. Op het volgende station, Zweilütschinen, moeten we al overstappen. Een kwestie van het perron wat verder aflopen. De trein die uit Interlaken komt wordt hier gesplitst in een Grindelwalds en een Lauterbrunnens deel.
Zonder enig oponthoud komen we om tien over 7 aan op onze eindbestemming. Tot nu toe was het overal rustig maar het station van Grindelwald is op dit uur net een bijenkorf! Gauw wegwezen.
in het vroege licht, nu al dorst
We gaan naar beneden langs de school, steken de Lütschine over en zijn weer in de bergwereld. Een jaartje geleden liepen we ook naar Station Eigergletscher vanuit Grindelwald. Toen de simpele weg via Alpiglen en Kleine Scheidegg omhoog en de Eigertrail naar beneden. Vandaag nemen we de Eigertrail naar boven.
Wetterhorn, onder de Eigerwand
Het schiet enorm op en omdat we zo vroeg zijn is het lekker rustig. Dat zal vanmiddag wel anders zijn. Dit pad is erg geliefd bij treinreizigers. Ze stappen uit bij Eigergletscher en zakken dan op hun gemak naar beneden, naar Alpiglen. Onderweg heb je continu uitzicht op de imposante steile wand van de Eiger. Daarvoor zijn wij natuurlijk ook op pad!
klassieke route naar de top van de Eiger, klettersteig
Al ruim voor 11 uur komt het station in zicht. We zijn snel! Per ongeluk nemen we een paadje dat te ver naar boven gaat. Niet erg, we komen uit bij de instap van een klettersteig. Talloze stalen ladders, en flink veel mensen die zich met helm en klimtuig tooien om naar boven te gaan. Met kijken vermaken we ons er een hele pauze lang mee.
overal koeien, op weg naar Haaregg, Jungfrau, daar is de Schilthorn
Na Station Eigergletscher komt de afdaling. Tot nu toe hebben we in de bergschaduw gelopen. Dan merk je niet hoe warm het is! Puhpuh wat is het heet. Zelfs boven 2000 meter is het zweten. Je moet bewondering hebben voor de werklui die rond Haaregg het pad aan het fatsoeneren zijn. Beetje vreemd jaargetijde voor dit karwei maar het zal wel te maken hebben met de Jungfrau Marathon die hier over een paar weken gelopen wordt.
Bij Fallboden moeten we kiezen. Het hoogtepad via Biglenalp of een tegenstijging naar Wengernalp. We willen niet te laat in Wengen zijn omdat de broodvoorraad behoorlijk geslonken is. Dus wordt het de kortste weg, met de tegenstijging.
Mürren aan de overkant, Wengen in de hitte
Wengernalp is een cadeautje. De waterkraan in de openbare toiletten van het station! Dat is nog eens boffen op zo’n hete dag. We vullen onszelf en onze waterflessen. Nu halen we het wel tot Wengen. Toch zijn we heel blij als we daar zijn. Eerst de Coop. Ons favoriete notenbrood ligt niet meer in de schappen. Op de gok nemen we wat anders mee dat er smakelijk en niet verstoppend uitziet. Met Butterzöpfe hebben we in het verleden minder goede ervaringen gehad. Hans heeft een prima idee: ijs! Omdat het vriesvak in ons huisje niet werkt, hebben we deze hele vakantie nog geen ijsje gegeten. Dat gaan we verhelpen. In het vriesschap kijken verschillende eenpersoonsbekers ons verleidelijk aan. Mmmm, chocoladeijs. Buiten komt net een bankje in de schaduw vrij, en daar genieten we heerlijk langzaam van ons overheerlijke ijs.
Helaas moeten we daarna nog in de hitte naar Lauterbrunnen. Het effect van het ijsje is wel weg wanneer we thuis aankomen. Er moet flink wat drinken in voordat de vochtvoorraad weer is aangevuld.