Dag 20: Unspunnen déjà vu
bekend plekje van Unspunnen
Tja, als we (op tijd!) opstaan, hangen de wolken net zo laag in het dal als gisteren. Dit gaat weer geen dag met uitzicht worden. Net als gisteren in een kille wolk lopen trekt ons niet zo aan. Wat dan: thee drinken, lezen en de laatste boodschappen bij de Coop doen? We willen toch wel iets actiever zijn - maar graag laag in het dal. Weet je wat, we lopen de Lütschine langs, misschien wel tot Wilderswil.
rups van de beervlinder, precies het juiste pad
Om 9 uur gaan we van start. Een luie wandeling, want we beginnen met dalen en sowieso is het ook voor de terugweg geen steil pad. Binnen de kortste keren zijn we al in Zweilütschinen. Behalve een Zwitserse seniorenwandelgroep zien we opvallend veel rupsen van de beervlinder. Klaar om te verpoppen, zo lijkt het.
Bij het station van Zweilütschinen hangt een groot bord over het ‘Natur und Bahn’ pad. Zo te lezen een natuurcompensatieproject dat is uitgevoerd nadat het spoor tussen Interlaken en Zweilütschinen verdubbeld is. Toevallig is dit precies de route die we toch al hadden willen volgen. Het blijkt ook veel minder tijd te kosten om te voet in Wilderswil te komen dan we gedacht hadden. Kortom, alles zit mee.
Na misschien wel tien minuten wachten bij de spoorwegovergang - eerst komen er treinen uit Grindelwald en Lauterbrunnen die gekoppeld verder gaan naar Interlaken en daarna komt de trein uit Interlaken die gedeeld moet worden - kunnen we op weg naar Wilderswil. Het pad is breed omdat het ook bedoeld is voor fietsers. We zien heel veel mountainbikers, zelfs (hoe decadent) op elektrische mountainbikes. Bij een mooi geplaatst bankje houden we voor het eerst halt. Thee met een mueslireep.
ei ei, nieuwe toepassing voor bestek
Al snel daarna komt Gsteigwiler in zicht. We hadden nooit kunnen vermoeden dat we hier nog eens zouden belanden. Net als al die andere Zwitserse bergdorpen blinkt het uit in kneuterigheid. Stenen, houten en metalen tuindieren in overvloed, geflankeerd door geraniums, fuchsia’s en ander zomergoed. Een kanon in de tuin, gesierd met een geranium, hebben we echter nog niet eerder gezien!
kerk van Gsteig, Wilderswil, Unspunnen
Gsteig met zijn prachtige oude kerktoren en daarna Wilderswil volgen snel. In de verte op de berghelling staat de ruïne Unspunnen. Jaren geleden zijn we hier eens met de kinderen naartoe gewandeld vanuit Interlaken. Echt een leuke plek voor de lunch. We bekijken de oude burcht weer eens op ons gemak. Die muren, zo dik! In het onderste gedeelte staan wat bankjes. Zo kunnen we luxe lunchen. ’t Is heerlijk rustig.
lama’s
Wanneer we opgebroken zijn, komt in de verte een grote groep aanwandelen. We kijken onze ogen uit, want de wandelaars worden vergezeld door vier lama’s. We hadden wel eens gelezen dat je in Zwitserland lama’s kunt huren voor een trektocht maar dit is de eerste keer dat we het in de praktijk zien. Twee dieren hebben inderdaad een rugzak - meer een fietstas - op. Het is geen bergwild. Toch vraagt dit natuurlijk om een foto.
Na dit intermezzo nemen we een iets andere route terug naar Wilderswil, een wandelpad in plaats van de asfaltweg naar Gsteigwiler, en verder dezelfde weg naar huis als in de ochtend. Het betrekt wat en bij de Lochbrücke moet de paraplu op. Maar ach, we zijn er bijna. Even bij de Coop Thomy en chocolade halen, daarna zitten we immers droog en warm in ons eigen huisje.
De laatste ‘echte’ tocht alweer, helaas. Morgen doen we het rustig aan, hoe mooi het weer ook mag worden.