Dag 6: Goed weer voor de Schmadrihütte
welke weg zullen we nemen?
Ja hoor, het is echt waar. Als Hans om half 7 door de gordijnen loert zijn alle bergtoppen te zien! Rise and shine! Gauw thee zetten en ontbijten, dan kunnen we op tijd aan ons rondje bij Stechelberg beginnen. Naar de Schmadrihütte, en vervolgens via de Oberhornsee en Obersteinberg weer terug, is een van onze favoriete wandelingen in het Lauterbrunnental. Om kwart voor 8 kunnen we in Stechelberg van start.
ochtendmist, los gestapeld!
De parkeerautomaat is kapot maar dat is pas duidelijk als er al 8 frank in zit. Nou ja, dan maar een briefje achter de autoruit dat we toch echt betaald hebben. In de bergschaduw lopen we richting Trachsellauenen. Het gaat vlot! In de buurt van het restaurant heeft een begenadigd steenmannetjeskunstenaar zich uitgeleefd. Is dit écht los gestapeld? Het is bijna niet voor te stellen. Maar toch, als we een steenman naast de weg testen, is er geen sprake van een pin door de stenen en evenmin van lijm. Het is echt op evenwicht gebouwd.
in de zon op pad, hort sik
Nu moeten we even flink werken. Tot aan Schwand zigzagt het pad erop los, veel hoogtemeters op weinig kilometers. Bij Schwand is geen geit meer te zien. De kaasboer komt ons van boven tegemoet, hij zal het vee vandaag wel in een verre weide hebben gezet. En ja, na onze eerste pauze, komen ze in zicht. We hebben het al eerder meegemaakt: geiten houden van mensen en lopen graag met je mee. Het kost de nodige moeite om de hele kudde achter ons te krijgen. Pas bij het eerstvolgende veepoortje zijn we van de sikjes af. Jammer dames, jullie mogen er niet door!
bijna grijpbaar, samen op de foto
Inmiddels zijn we uit de bergschaduw. Heerlijk, lopen in de zon, dat is pas goed voor het vakantiegevoel. Als we bij de Schmadrihütte aankomen staan drie jongemannen op het punt om te vertrekken. We hebben het dalletje helemaal voor ons alleen. Wat is het hier toch mooi. De kudde steenbokken die vroeger in de buurt van de hut huisde is helaas weer niet te zien.
pauze bij de Oberhornsee, wat mooi, wilgenroosjes, rups van de koninginnenpage
Gesterkt lopen we door naar de Oberhornsee. Helder ligt het meertje aan onze voeten. Dit is puur genieten. Broodje, thee, zonnetje. De afdaling richting Obersteinberg gaat voorspoedig. Het is wel behoorlijk druk op het pad. Niet zo vreemd natuurlijk, dagenlang is het geen mooi wandelweer geweest en nu wil iedereen erop uit!
Als we op het hoogtepad naar het berghotel zijn aangekomen, wordt het op een andere manier druk. Vlinders! Eerder zagen we al een flinke rups van de koninginnenpage. Nu fladdert het aan alle kanten. Witjes, blauwtjes en erebia’s. Hier en daar een luzernevlinder. Die hebben de zomer in de bol, ze baltsen volop. En tot slot twee koninginnenpages.
Talbachfall, door water uitgesleten
Voor deze keer gaan we bij Obersteinberg meteen flink naar beneden, naar Schürboden. Honderden traptreedjes later komen we langs een wegwijzer ‘Talbachfall 2 min.’. Twee minuutjes (nou ja, vier) extra, daar doen we niet moeilijk over. We komen uit bij een fraaie waterval, waarbij het grootste deel van het water door een gat in de rots valt. Dat we hier nog nooit eerder zijn geweest!
bijna wolkenloos, centaurie
Het wordt drukker en drukker. We komen weer in de buurt van Trachsellauenen, dat is duidelijk. Tijd voor een laatste pauze. De thee is op maar rozijnenbiscuit hebben we nog. Dat moet kunnen na een flinke wandeling. Na acht uur onderweg zijn we bij de auto. Geen bon, prima zo.
Voor het eerst in deze vakantie kunnen we op het terras eten. Het is bewolkt geworden maar de temperatuur is goed. Drinken, drinken want deze dag heeft meer vocht gekost dan je zou denken. De weerboer voorspelt dat de zomer terugkomt! Kijk, dat is goed nieuws.
Morgen gaan we opnieuw een mooie tocht plannen. We wagen het erop: de Rottalhütte! Van tevoren testen we nog even of de grödel goed onder de bergschoenen te zetten zijn. We willen niet nog een keer, zoals in 2009, een keihard sneeuwveld oversteken zonder hulpmiddelen.